TJH i&^ S, A "OR 07 $i 
59 
alto & re&tiffimo , nonnunquam tamen & paulum finuato , trunco exfurgere, ejusque lignum ad conftruen- 
da zdificia adhiberi, —Fru&uum & foliorum forma, icone expreffa , in V. Tom. Horti Malalarici videri 
poteft. 
Num. 8. 
Inufitata híc cernitur multitudo fuaveolentium flofculorum , dilut? luteorum , qui, 
Ramus Arboris, "Americana , Oytifi ditta, cum foliis, flore €9 frudia. 
longis tenuibusque 
fuftentati petiolis, ramulos laterales, in extremum acutiffimum, inftar 4fcacie moffratis, definentes, un- 
dique gregatim obfident, parvis hinc inde foliolis interfitis , quz corculi animalis feré formam referentia , 
ad infernam ramorum partem foliis ztrboris Ferri magnitudine vix cedunt, 
Horum ramuli ng undique ftipantur. Capfulz fe- 
uctus , poft florem provenientes , filiquz funt planz, late, femina dura, plana, continen- 
fed quafi in gomm curvata & valdé irregularia. 
minales, feu fr 
his tamen minus zqualia funt, 
tes... Cytifi porro lignum admodum nodofum eft , hisque in oris fatis notum. Jacobus Breynius, juxta 
c3, quz à Nob. D. Simone Beaumontio acceperat, pro parte lignum ifthoc defcripfit. 
Num. 9. 
Flofculi albidi tenuibus longisque infiftunt petiolis , ex alis pedunculorum foliorum enatis 
Ramulus. Arboris Myrobalanifera, Chebula, Americana. 
pluresque fi- 
mul congregati illorum faftigia ornant. — Folium craffum , figure irregularis. 
Num. ro. 
acia, fe» Ungue de Gato, forma Katonconnz. 
Frutex hic, in Malabaria crefcens , Philandris admodum in deliciis eft , qui hunc fi alicubi invenerint, con- 
Ícendunt, ejusque fummos quosdam ramulos decerpunt pro vi&u fuo. Idque in Orientalibus pariter ac 
Occidentalibus Indiis verum effe, unanimi confenfu perhibetur. 
TOMBIMLSMAPUTPRCT OG TTSIMSEE ETASETPTIM AO 
Num. r1. 
Serpens. India Orientalis, IN1intipolonga di&a, elegantiffima, marma- 
rei coloris, capite flo[culis ornato. 
Univerfum corpus colore Hepatico füffufum dilute cinereá flavedine, marmoris inftar, pulcherrimà va- 
rigatur. — Variegantes maculz alicubi nigro fufcis, alibi albiffimis marginibus diftin&z funt , idque per 
omnes fquamas cutaneas obtinet, quz & ipfe, plurimis in locis, 
Frons, proportionatz magnitudinis , fquamis majufculis, dilutiffimé flavis, in flofculorum for- 
Oculi grandes ex cocrulo vivide relucent. 
plenus, in ambitu craffis Íquamis fimbriatur. Lingua alba, fatis longa , bifurcata eft. 
brantur. 
mam difpofitis , veftitur. 
ving der Amboinecfche Nene zegt, dat de Yzerhout- 
bomen hoog en heel regt van tam opgroejen , zomtyds ook wel 
wat bochtig, en dat het hout tot timmerhout wordt gebruikt. 
Zie de vrucht en bladen daar van in prent. gebragt in *t 7 Dee] 
van den Hortus Malabaritus. 
Num. 8. Tak ean dem Stokvifch-boutboom , uit de 
Wefl-Indien , met zyue. bladen, bloemen en 
«rucbten , maar "t leven gefueden. 
Hy is ongemeen vol licht gele welriekendebloemen aan de zy- 
de-takjes, die op hun uiteinde zeer puntig en doornig zyn (ge- 
lyk die van de inlandíche Sleedoornen) rondom met bloemtjes 
koppelswyze bezet, op lange, dunne, fteeltjes, met kleine bla- 
dertjes vermengt, die de gedaante van een hertje van cen dier 
EROS en naar beneden aan de takken van den boom wel zo 
groot zyn als de bladen van Yzerhout-bomen, maar niet zo ge- 
lyk; want deze zyn als gebogchelt, en heel ongelyk van bladt. 
De bladtakjes zyn rondom met doornen bezet. De vruchten, of 
zaadhuisjes, dic na het bloejen te voorfchyn komen, ,zyn PE 
hauwen, of peultjes, plat en breed, met platte, harde , zaadkor- 
rels.  Voorts is het Stokvifchhout knoefterig, en hier te lande 
wel bekend. Volgens het geen de Wel-Ed. Heer Simon van 
Beaumont daar van hadt opgegeven aan den Heere Jakob Brey- 
nius heeft deze laatíte dit hout ten dele befchreven. 
Num. o. Takje van een Weff-Indi[chen Myra- 
wd belleboom. 
De zelve heeft kleine witte bloemen aan lange dunne ftclen, 
dic uit de oxelen der bladftelen fpruiten, en aan de topcindens 
figillatim ex fufco quadantenus inum- 
Ri&us, incurvis acutisque dentibus 
Squamz veniris 
transveríales , 
zich koppelswyze vertonen. Het bladt is dik en ongelyk in 
gedaante, 
Num. ro. Acacia, of Ungue de Gato, vam de 
gedaante van de Katonconna , «it Malabar. 
Dit boomgewas grocit in Malabar, en wordt van de Philan- 
derdieren zeer bemind. Als zy die bomen vinden, klimmen zy 
daar op, en halen cenige van de toptakken naar beneden, om ze 
te ecten, zo wel in Ooft- als in Weft-Indié , gelyk daar cenpa- 
rig van getuigt wordt. 
ZEVEN EN DERTIGSTE TAFEREEL. 
Num. :. Oof-Indifche flaug , genaamt Nintipolon- 
ga, van vere fraal gemarmert , en op bet 
boofdt met bloemtjes vvevfevt. 
Dit is een der fchoonfte flangen, die wy uit Ooft-Indi& hebben 
bckomen, over het gehele ly£ leververwig , met licht afchgecl 
fraai doormarmert. De kanten van de marmering zyn op eenige 
plaatíen met donker bruin , en op andere met heel wit afgezet 
over alle de huidíchubben, die mede op vele plaatfen ieder in 't 
byzonder eenigzins uit den bruinen befchaduwt zyn. Het voor- 
hoofdt is evenmatig groot, met grootachtige fchubben bloems- 
wyze bekleed, heellicht gecl. De oogen zyn groot en helder- 
glanzig blaauw; de bek, die vol fcherpe, kromme, tanden zit, 
1s rondom met dikke fchubben gefoomt. De tong is wit, en 
vry lang gegaffeld. De onderlytíche grote dwarsíchubben zyn 
P2 helcer 
