UT IBAESS ASUIRÉÁUP SETS ' £ 
Num. 9. 
&celeton. Pruni Citrini majoris. 
Prunum hocce hortuli , quem retro edes meas colo , foboles cft ; 
Fructus hic fané tubulorum tenuiffimorum & fingulari modo co 
pilus nucleo gravidus glutini quafi femicongelato inharet , 
tur: unde emiffis fuis ramulis & filamentis contextus quafi & perplexus apparet. Suo tamen fingula lo- 
co gaudent, ut fucci inibi circulandi, co, quo decet, deferantur, fuoque munere fungantur. RO 
fam arboris Pruni indolem fru&us quoque ejus largà participant; qui dum flavefcere,incipiunt , ad maturi- 
tatem tendentes, ex umbilico, cui flos infederat, elobofum ficpe granulum exprimunt, albousUe gra- 
no Maftiches, limpidiffimum & pellucens. — Grana Tie emollientiflima funt , & fammi ufus in Nephritide 
& Iíchurii; quas etiam vires Gummi. Ceraforum polfidet. . : 
A. Cen uli petioli Pruni , quo ramulo haferat. 
B. Petioli cortex. 
C. Pcetiolus ipfe. : , 
D. Reíciffa cutis. 
E. E. Tubuli craffiffimi officulo oblongo fuperaccreti. 
F.F. Expanfiones fibrofz. - - 
ubi Pruna hec quàm latiffimé proveniunt, 
ntextorum varietate vix cedit aliis. | La- 
fupra quod vafa in varios flexus contorquen- 
Num. 1o.  eeletoz Fungi terrefiris. 
Longo innititur caudici , tenui membrani, minutisque fibrillis inf&mbitu flipato. Radix ipfa tert, 
matri fuz , per fibras plurimas adhuc infixa , perfectiffima hic exhibetur. Truncus, haud aliter ac £tu&tuum 
peuoli , ex infinitis conftat tubulis, T fibrilla , verfus apicem difpere , & per ramufculos quafi. ex- 
paníe, deníéque congefte, florem feró referunt, aut (fimili ut magis congruo utar) penicillum potius; 
quum cujuslibet fibre rami fingulares in tenuiores rurfus extremitates capillares abeant, & 
maximum ob numerum, fuperiori verfus arc? ad fe mutuo accedant. Peculiari opus efl'breparatione 
ad Fungum, íeu, ut vocant, Panem Diaboli, in fceleton redigendum : alii tamen aliis evolutu faciliores 
funt. Qui fubtiliffimos & tenerrimos praparandi artem callet, anatomiam groffiorum facilis adornat. 
Quod füpereft hác de re, excutiendum relinquimus iis, quos Fungorum adea disquifiio. Multa qui- 
dem de his conícripfere Botanici veteres cxpertiffimi. —Noftro avo prodiit in lucem Theatrum Fungorum 
Francifci Sterbeckii , lacerdotis Antwerpienfis, anno 1712. ubi rzcipui fcriptores de Fungis in catalogo re- 
cenfentur, fubnexo fimul anno, quo ícripta eorum cdita m Comes Ludovicus Ferdimandus Marfi- 
glius , qui honorificà fuà amicitià me ornare non dubitavit, differtationem de Geueratiote Fungorum cdidit 
Romz 1714. Dein prodiére Nova Im genera. Petvi Antonii Micbelii Florent: 1729. fumtibus *fo- 
baunis Gaflouis, magni ducis Hetruriz : alter horum tomus brevi adhuc edendus promittitur. 
Quantum ad evolutionem foliorum. & fructuunf &c. huic equidem defcribendz noluimus immorari , 
,ne accuratiffimo f&rutatori D. Marcello Malpigbio palmam przripere velle videremur. Huic certé in Ana- 
tomes plantarum exercitio anteceffit nemo: licet alia longé ratione fcfe gefferit in foliorum fructuumque 
praeparatione, ac quidem nos: auis Vir ille fapienti fcripfit , (altem attente perlegenti , ea precipue, quz 
de ligno arborum, corticum , foliorum , florum ,; fru&uum & feminum extant, qua omnia intentum pa- 
Num. 9. Geraamte van een grote gele Eierpruim. 
Deze pruim is genomen uit den tuin, die zich achter myn 
huisbevindt, en alwaar deze pruimen volmaakt groejen. In rare en 
fyne buisjes van allerhande foorten behocft deze vrucht voor an- 
ere niet te wyken. De pittige fteen legt als in week geftolde 
lym, waar over de adertjes in Me eheid bochten geflingert zyn, 
met alle zyne afgeícheidene takjes en vcels als door een geweven 
en verwart. Echter hecft elk zyn plaats , om de fappen , die 
daar door mocten omlopen, te recht te brengen daar zy naar toe 
moeten vloejen, en hunne werking doen. Dewyl de pruimboom 
harftig is, hebben 'er de vruchten ook hun decl rykcelyk van. 
Als de zelve geel of ryp beginnen te worden, perft daar dik wilsuit 
het hoofden-eindt, daar de bloem hecft gezeten , een rond kor- 
reltje, als een wit maftix-korreltje, dat zeer klaar en doorfchy- 
nend is. Deze korreltjes zyn zeer dienftig en verzachtend 
voor het gravel en de opftopping van het water; gelyk dan de 
gom van de karffebomen het zelve doedt. : 
A. Knopjevanden pruimftcel,, dat aan het takje hecft gezeten. 
B. Schilletje van den ftecl. : ; 
* C. De ftecl zelf. 
D. Afgefneden (chil. 4 . 
E.E. Dikfte buizen, die over den langwerpigen fteen van de 
pit gegrocit zyn. ; 
EE Uitgebreide vefeltjes. 
Num. ro. QGeraamte van eem Kampernoelie. 
De Kampernoelie flat op cen langen ftam en is met cen dun- 
vliezige huidt en kleine veieltjes omheen begroeit. . De wortel, 
die haar nog met de aarde, daar zy in gegroeit is, in veclvuldige 
vefelen vaft gemaakt heeft, wordt hier mede in hare volkomen- 
qom. ji 
riter 
heit getoont. De flam beftaat uit ontclbare buizen, gelyk de 
ftelen van vruchten, waar uit zich aan het hoofden-cindt de ve- 
felen verfpreiden, en taksgewyze uit a di begéven, zynde 
gk een digt te zamen gefloten bloemtje; of, om cen beter gely- 
kenis te maken, van een Eehilders kwaft , om dat ieders byzondere 
uitfpruitfels uit dunder haairtjesbeffaan , endoor hunnc veclvuldig- 
heit naar boven digt in een tluiten. Daar is eene byzondere berci- 
ding nodig om de Kampernoclies, anders Duivelsóreodt genaamt, 
in geraamte te brengen; docli het eenc foort beter dan het ande- 
re. Maar een, die de kunít heeft om de fynfte en tederíte te 
ontleden , doedt dit werk gemakkelyk met de groffte. Wy zul- 
len iets aan de weetluft van de Liefhebbers der Kampernoclies 
overlaten. Veel is 'er van oude ervarene kruid- en bloem-ken- 
ners van gefchreven. In onzen tydt is het zogenoemde Zoreel 
der Kampernoelies (beatrum: Fungorum) van Francifcus van Ster- 
beck , pricfter te Antwerpen, in den jare 1712. in het licht geko- 
men, alwaar de naamlyft van de voornaamfte fchryvers over de 
kampernoelies gevonden wordt, nevens het jaar, waar in hun- 
ne bocken zyn uitgekomen. De graaf Lodewyk Ferdinand Mar- 
figli, die my met zyne vriendfchap hooglyk hecft gcliceven te ver- 
ceren, heeft eene Verhandcling van de voortteling der Kamper- 
noclies (Differtatio de generatione Fungorum) xc Rome in *t jaar 1714, 
uitgegeven. Daar na is daar omtrent nog uitgekomen cen bock , 
met den tytel van: JNova Fungorem genera, dat is: Nieuwe foor- 
ten van Kampernoclies, gefchreven door eenen Petrus Zntonius 
Micbelius, en gedrukt te Florence in 't jaar 1729, op koften van 
Joban Gaflen, groothertog van ''oskanen, waar van een twede 
Decl nog verwacht wordt. 
Belangende de affcheiding der bladeren , der vruchten, enz. 
wy hebben ons daar niet in willen begeven, om niet te fchynen 
den naauwkeurigen onderzocker, den Hcere Marcellus Malpigbius, 
voorby te willen ftreven. Niemandt heeft hem, zeker, in het 
ontleden der Bieten. overtroffen, hoewel zyne berciding tot het 
ontle- 
