TI EH ^E: S ARÜTLREU! STA 13 
EA B UL AX OU NUL.A 
Num. r.. Seeeton Folü Quercus. 
Quale híc exhibemus, fceleton nitidiffimum hujus folii inter difficillime praparanda recenferi debet ; 
quum membranacea ejus Epidermis valdé coriacea fit, fibrisque interioribus illigata. — Nervus m. 
per medium folii re&a. decurrens cuilibet ejus lacinie fingularem impertit ramulum unà cum plurimis 
propaginibus , uti hoc in omnibus foliis profundé incifis aut divifis obtinet: veruntamen ramuli hi hoc in 
folio admodum confufi fefe mutuo fuperequitant: fubftantia intermedia fübtiliffima fibrofa prorfus & 
vafculofa eft. Durabiliora fant hacc folia aliis ob fuam duritiem. | Coloris ex fufco flavi eft hoc fccleton li- 
gni inftar Quercini, 
Num. 2.  Beeeton Folii Rofe pallida. 
Utplurimum quinque, aliquando tria tantum horum foliorum & pedunculo eodem villofo oriuntur, 
uorum fupremum maximum eft, bina pofteriora vero minima. — Quinque hac folia nutrimentum fibi 
ERE 8 tenui. pedunculo folo trahunt, & fingula peculiari fuo nervo medio, indeque derivatis tubulis 
fibrofis (quos in hominibus aliisque animantibus vafa fanguinea vocamus) donata funt , quorum per ca- 
va fuccus nutritius defertur. — Pars qualibet fuo contenta ens dum nimio humorum aflluxu onera- 
tur, vaforum fuorum. valvulas obtehdit, donec priore confumto , novi rurfus fluidi neceffitas urgeat. 
Quando depa&tus Rofz ramulus, foliis & flore praditus , aliusve flos aquz imponitur, obfervamus, quod 
abíciffi pedunculi vafa debilitata, valvulas fuas claudere impotentia, laticem aquofum fubitó nimis & 
majore, quàm cui ferendz funt, copia attrahant: unde füperfluus humor remeare cogitur, & tubuli at- 
trahentes prorfus enervati in mucum quafi intus corrumpuntur, demittentes hinc fua cum floribus folia." 
Contra vero ubi refecti flores aut ramuli ilico, quà parte lzfi funt , molli cer, vel Emplaftro probé tegun- 
tur, tumque arenz hifmidz aut aqua. inferuntur , ios vigent multo , quum nimià aquá haud. fuffo- 
centur. Rofz folia cum EUM , membranis externis orbata, íceleton dant ex nigro fübfufcum. 
Num. g-  Sceleton. olii, Smilacis Africana. 
Folium hoc ex arbore defumtum eft, qua ultra annos triginta, retro zdes meas, verfus parietem in- 
tergerinum radicata, virorem jucundiffimum prebuit. Folia ejus, Phafeoli mula, hic locorum terna ex 
uno pedunculo oriuntur, quorum hocce & medium eft & longiffimum: bina inferiora, brevioribus in- 
nixa petiolis, apice extremo extrorfum recurvata funt. Menfe demum Septembri , antequam defluant , 
flava & purpurea evadunt. —Sarmenta cjus aftate radiculas emittunt. 
denfiffimé implicatis quafi contextum. 
IBYSTEDEENETUATE ECR SEES. 
Num. zr. "4 Bladt an een Eikenboom in zyn 
geraamte. 
Het bladt van cen Eikenboom in cen net geraamte te zetten, 
gelyk wy het hier vertonen, is geen gemakkelyke ontleding, om 
dat de vliezige buitenhuidt der bladen van dezen boom zeer 
taai van vel, en aan de binnenfte vefels gehecht is. Wy vin- 
den wel, dat de ftecl, of opgaande houtige ftam van het bladt 
aan elke inkerving cen byzonderen tak ; met vele affpruitfels, 
mededeelt, gelyk alle de bladen , die dicpe inketvingen of af- 
delingen hebben; maar deze zyn zeer verward, en lopen over 
elkander heen. | Het fyne tuffchenwerk is geheel vefelig en bui- 
zig. Deze bladen duren om hunne hardigheit langer dan andc- 
rc. Dit geraamte vertoont zich in een donkerachtig geel, als 
het Eikenhout. 
Num. z. Geraamte van bet bleke dubbelde Ro- 
zeboom-bladt. / 
Aan een haairig fteeltje van dezen boom groejen gemeenlyk 
vyf, en zomwylen maar drie blaadjes, van welke het voorite 
het grootíte, en de twcc laatíte de kleiníte zyn. Deze vyf 
blaadjes trekken hun nodig voedíel uit het cene dunne fteeltje, 
en elk bladt heeft zyn byzonder ftamtakje, en zyne byzondere 
afleiders, of vefelachtige buisjes (die wy in menfchen en dieren 
bloedvaatjes noemen) waar door de natuurlyke vocht ten onder- 
houdt doorítraalt. leder decl neemt niet meer aan dan het ver- 
dragen kan, en als het al te rykelyk ontfangt, fluiten de klap- 
Sceleton eft pulcherrimum , fibris 
Num. 4. 
vliezen van de buizen toe, tot dat "er weder nieuwe toevoer van 
vocht nodig is. Als men ccn rozcetak met zyne blaadjes en 
bloem, of een andere bloem, die men in 't water zet, afínydt, 
bevindt men, dat de afgefnedene ftecl-buizen verzwakt zynde, 
dc klapvliesjes niet meer kunnen fluiten, en dat zy de waterige 
vocht te fchielyk optrekkende , meer ontfangen dan zy lyden 
kunnen, waar door het komt, dat de overtollige vocht weder 
te rug moct keren; en de op- of inzuigende buizen ten eenemaal 
verzwakt zynde worden zy lymig en rottig van binnen, en laten 
hunne blaadjes, als mede de bloemen, vallen: maar als men de 
afgefnedenebloemen of kleine takjes ten eerften met week wafch 
ot pleifter onder, daar het afgefneden is, wel bedekt, en in voch- 
tig zandt of water zet, blyven zy vecl langer goed, om dat zy 
dan niet te vcel vocht bekomen. De roze-bladen en ftecl van 
hunne buitenvliezen ontkleed zynde, blyft het geraamte donker 
bruinachtig. 
Num. 3. 'tBladt wan een Afrikaanfchen Ypen- 
boom in zyn geraamte. 
Dit bladt , ok 7Zzudebladt genaamt , is geplukt van cen boom , 
die over de dertig jaren achter myn huis tegen een Íchutting 
hecft geftaan , makende een fchone groente. De bladen zyn van 
pue als de Fa/eolus, of Turkfche bonen, hier te lande, met 
rie bladen aan cen fteel voortkomende, waar van dit bladt het 
middelfte en langlte is. De twee onderíte hebben korter fteelen, 
en zyn buitenwaarts kromachtig met het bladpunt gebogen. In 
de maandt van September worden de bladen cerít gecl en paars 
voor dat zy afvallen. De ranken fchieten des zomers Worteltjes 
uit. Hetis cen fraai geraamte, digt met vefcls doorgrocit, als 
of het gewcven M : 
Num. 4. 
