Tipp AJGURASUS Xe 3 
juxta loculamentum feminale quafi adfixi , tenui linugine mucofi veftiuntar. — Loculus ipfe tenaci featet 
limpidoque muco, in is feminz crefcunt, illam. hinc attrahentia mucilginen, quam aque purz in- 
cocta in ufus medicos aliosve reddunt. -. 
A. Petiolus ex cinereo luteus, tantillum lanuginofus, ] . 
B. Fruftulum cutis extrorfam reflexz, 
C. C. Tubuli craffi,. nervofi. 
D. D. Tomentofi tendines & femina , loculo inclus. 
E. Umbilicus à flore relictus , dependentibus fibris tectus. 
F.F. Propagines tubulofe & fibrofz pendula , haud uti in aliis piris ad umbilicum firmatz, fed tuni- 
Cx internz adfixa. 
Num. 4. Sceletom. ial. acidi. 
Ditiffima hic fpe&atur copia venarum , nervorum, tubulorum, & inde propullulantium: tenuium. fi- 
brillarum, à quibus fucculentz & pulpofz particule nitidé excuffz funt. Ob largam fucci abundantiam 
poma plerumque tenuiores repofcunt tubulos , quàm fructus alii aridiores: quà etiam de cau(à illorum fe- 
mina perfe&tiora evadunt. Poma majora pro rata paucioribus gaudent Ends tubulofis & fibrillis, carne 
vero craffiore, quàm minora. 
A. Pomi pediculus brevis. : 
B. Fruftulum cutis cum fibrillis interioribus. 
C. Tubuli é petiolo propagati horumque fibrz. 
D. Expanfi in ramulos tubuli. 
E. E. Semina, quorum nonnulla é loculo fao dimoca funt. 
F.F. Fibrilla: verfus interiora cutis diftributa : 
G. Sedes umbilici , qui plerumque ob tenellam fuam: mollitiem: abfcedens raro confpicitur. "Fubuli 
majores & villi htc quoque umbilico implantantur , uti in piris. 
Num. 5- 6celetom. 2nali JaUD- 
In hoc pauciores inveniuntur tubuli ferpentini, quàmr in acidis pomis. Dignum fotatu eft, quod 
tubuli hi fubhifpidi, & pilis undique obíiti fint, indicio fummze tenuitatis fibrillarum , in quas defi- 
nunt. 
A. Minutus brevisque pegolus.. 
B. Cutis feparatio. 
C. Canaliculi. 
- D. Semina 
E. Tunica loculi feminalis, à quo umbilicus fructüs feparatus eft. 
F.F. Extremitates fibrillarum flu&uantes. 
Num. 6.  .Sceleton Perfici. 
" 9. . . . 5 H . . " 
Heic tubuli miré perplexi, venulz, & ramificationes fingulari modo fibi mutuo intertextz in cenuiffi- 
mas abeunt fibrillas , quz omnes partim internz fuperficiei cutis membranacez accreverant ; partim. vero 
radices figunt in lapillo, nuclegm includente, uti fub Num. 7 demonftrabimus: haud fecus ac fuübti- 
zyn. De grote buistakjes, die langs het zaadhuisje als aange- 
hecht zyn, hebben cen bekleedfel van witte wolligheit, dat me- 
deílymig is. Het zaadhuisje is vol dik en klaar flym, daar de 
zaadpitten in groeien, en cen lym of flymigheit aan zich trekken, 
die zy weder afgeven , als men ze in fchoon water kookt, en 
tot cen geneesmiddel, of ergens anders toe, wil gebruiken. 
A. Alíchgele fteel, met ecnige wolligheit begrocit. 
B. Klein ftukje van de fchil, het binnenfte naar buiten omge- 
krult. 
C.C. Dikke zenuwachtige buizen. 
D.D. Wolachtige pezen en zaden, of pitten, in hun huisje. 
d de afhangende 
E. Kroontje , of groene bloembladeren, met 
vefels overdekt. 
F.F. Afhangende buistakjes en vefels, die geen fluiting lieb- 
ben aan het kroontje, gelyk de andere peeren, maar aan de bin- 
nenhuidt gehecht zyn gewecft. 
Numt 4. Geraamte van een Meinen zen. appel. 
Deze appel is, gelyk men ziet, zeer rykelyk van aderen, zc- 
nuwen en buizen voorzien , als mede van fyne afwykende ve- 
feltjes, die alle van hunne fappige en pulpoze of vleefchige delen 
zuiver gefcheiden zyn. Wegens de veelvuldige fappigheit heb- 
ben de appelen gemeenlyk kleiner buispypjes nodig dan de dro- 
ger vruchten; waarom ook de pitten ot zadenü volkomener 
grocejen. De grote appelen hebben naar mate niet zo vcel buis- 
takjes en vefels als de kleine, en zyn dikker in het vleefch. 
À. Kortappelíteeltje. — . 
, B. Kkin ftukje fchil met de binnen-vcfeltjes, 
liffima 
C. Uit de ftecl vloejende buizen, met hire vefeltjes. 
D. Zich uitbreidende buizen, met hare takjes. 
E.E. Pitten, of zaden, waar van eenige buiten hun huisje zyn 
gewcken. 
F.F. Verfpreide vefels naar de binnenfte zyde van de huidt. 
G. Hoofdtje , daar het kroohtje zit, gemeenlyk om zyne 
zacht- en wcekheit wegvallende, en weinigtezien. De grote bui- 
zen en vefelsfluitenmede aan het hoofden-eindt , gelyk de pecren. 
Num. $* Gevaamte vau een coeten appel. 
In dezen appel worden minder flangachtige buisjes gevonden 
dan in de zure appelen. Het is aanmerkenswaardig, dat deze 
buisjes ruigachtig als met haair rondom begrocit zyn, en de 
allerkleinfte vefeltjes beduiden. 
A. Klein en kort fteeltjc. 
B. Affcheidfel van de fchil. 
C. Buispypjes. 
D: Pitten. j 
E. Het vlies van het zaadhuisje , daar het hoofdt van het 
kroontje van afgefcheiden is. 
F.F. Buiteníte of neérhangendc vefcltjes. 
Num. 6. Geraamte oam een Perzile, 
De buizen van deze vrucht zy woriderlyk vetward, en lare 
aderen cri takjes Miei raar door elkander geflingert en ver- 
deelt, mct de allertynfte afwykende vefels, die alle aai. het bin- 
nenftc vliezige vel zyn vaft gegroeit gewcett ,. gelyk alle de 
: A2 : fync 
put. 
