T HESÁURBRUS 
Num. 4. 
99 
"Avicula , Zmboinenfis , cantra. 
» 
Elegans hzecce Avicula Lufciniis accenfetur ob cantüs fuavitatem , quem à naturà edoda, Conditoris 
fui in gloriam , geftit intonare. —Libidinofa pulcherrimam , lóngamque, caudam fuam fupinat. Caput 
ejus, collum, *& corporis facies fuperior, ex fufco rubent; dum pectus & ventrem diluta tingit flavedo, 
alasque lutea diftinguit macula. Quz ex uropygio porriguntur,, pennz longiores, aurei funt cdéds, fü- 
pernà parte vero ex fufco rubicundi. 
TABULA SEXAGESIMA ET TERTIA 
Num. zr. | uis Paradifiaca. ddrotfica , maxima , [ubrubras mas. 
Ex infulà plerumque Ceilanenfi , nonnunquam & ex Ternatanà, hec ad nos Avium fpecies transfer- 
tur. Haud diu quidem eft, ex quo binas hasce accepimus , integras penitus & illibatas. . Has inter, 
quam hic volantem reprafentamus marem exprimit binis illis fuis longiffimis pennis, quz circa uropy- 
ium cuti infixe , inde ad plusquam cubitalem protenduntur longitudinem , craffitie & nigritudine feré 
lasfutorum piceata referentes , utrinque pilis quafi hifpidulz : earum apices extremi ad plusquam digiti 
longitudinem plumulis ornantur, dimidium feré digitum latis, in acutum convergentibus; quod fexüs 
maículini eft indicium. Dorfi & alarum pennz füperná facie dilutà fpadicez funt. Roftrum longum , du- 
, rum, plumbci eft coloris. — Caput, refpe&u trunci, admodum cxil eft, oculique valdé parvi.  Citri- 
nus color capitulum, collique fuperiora, tingit. Roftri ambitum tenuiffime plumule, quafi pilofz , 
Coracino colore fplendentes , ues Sub collo plume eminent fubtiles, faturaté virides, tono vivi- 
diffimo Holofericum , pigmento Smaragdino dives, provocantes. Pennz plumatiles, longe, in acumen, 
convergentes , ex grifeo, albo, luteo, &t fübruffo, variegantur; atque tenuibus admodum cauliculis, 
conjugatis , utrinque fub alis oriundz , ffciculum plumarum efficiunt elegantiffimum; qui vel ideo tantà 
adhuc concinnior eft, quod pennarum , eum conítituentium , nonnulle aliis fint breviores. — Authorum * 
quidam , minus experti , Avium huic fpeciei deeffe pedes, perhibent; quod falfum effe, nos docuit expe- 
rentia. Veram corum formam hzc noftra icon exprimit. D. Fr. Valentinus , Tom. III, j4g. 306 , ubi 
de Avibus Amboinenfibus agit, exactiffimam dat hiftoriam hujusce Avis Paradifiace , five Solaris , quo co- 
gnomine à Lufitanis, & Aroétis, infignitur. P 
Num. 2. vis Paradifiacas femina. 
Prioris hec Feemella, externo habitu, & colore, à Mare fuo nil discrepat, nifi , quod pennz ille binz, 
longiffimz , in apices definant, haud ita laté plumatos , fed rudimentum faltem paniculz plumarilis often- * 
dentes. — Raro ex Indiis Orientalibus hzc Avium Paradifiacarum fpecies huc transfertur, quarum elonga- 
ta illa filamenta plamatis, uti in hisce, gaudent apicibus. 
r] 
Num. 5. 
, 
tje, en kleine oogen, naar hunne grootte. Hct hoofdtje en de 
bovenhals zyn fchoon citroen-gecl: rondom den bck zitten zeer 
fyne veéren, als haair heel git glinfterend zwart: onder den hals 
zyn fyne hoog groene vcéren, als het fchoonfte Smaragdverwige 
groen fluweel, ongemeen glanzig. De lange puntig toc lopen- 
de pluim-veéren beftaan in vierderlei verwen , als grys , wit, 
gen rosachtig. Zy grocjen uit aan weérzyden onder de vler- 
en, daar zy koppelswyze met zeer dunne pennen uit voortko- 
men, en een fchone pluimagie maken. Doch eenige pluimveér- 
tjes zyn wat korter dan de andere, dat hen fierlyker maakt. Van 
verícheide Schryvers wordt uit onkunde verhaalt , dat dit foort 
vanvogclen geen poten heeft. Maar de ondervinding heeft ons an- 
ders geleert. "Zy zyn eigentlyk zodanig, als wy die hier ver- 
beelden. De Hr. Fr. P'alentyn ,in zyn I4/ Decl van de Verhande- 
ling der vogelen van Amboina , //adz. 306, gecft ecn grondig 
verhaal van dezen Paradys- of Zonnevogel, gelyk hy daar van de 
Portugezen en inwoonderen, als mede van de Arocéfen wordt 
genaamt. : 
Num: 4. Sierlyk «vogeltje vat. zmbon. 
Dit fierlyk vogeltje wordt onder de Dreruregaen geftelt, om 
het aangenaam geluidt van den zang, dat deze beeftjes, door de 
Natuur geleert , driftig maken , om hunnenSchepperteceren. Uit 
Zckcre luft draagt het zynen fierlyken en langen ftaart prRaong: 
Het hootdt en de hals, als mede het bovenlyt zyn donker rood; 
de boríft en 't onderlyf licht geel: ook ziet men cen gele plek op 
de vlerken. De lange ftaart-vcéren zyn goud-geel, van boven 
bruin-rood. 
DRIEEZN ZESTIGSTE TAFEÉREEL 
Num. zr. Grootffe foort van Aroefche Paradys- 
vogelg een mametje. 
De zelve wordt ons gemeenlyk van Ceilon, ook wel van Ter- 
nate tocgezonden. Deze twce hebben wy cerft onlangs ontfan- 
gen, ganích gaaf en gehecl, zonder de miníte befchadiging. De- 
ze, l5 in de vlucht zynde, verbeeldt het mannetje, met twee 
lange ftaartveéren, die achter by de ftuit vaft in de huidt zitten, 
en ruim cen el lang, en gelyk een dikke pikdraadt zyn, die de , 
Num. 2. JPyfje van den voorgaanden Paradys- 
vogel. 
In de 'uiterlyke gedaante en verwen is 'er geen onderfcheidt 
fchoenmakers gebruiken, ook byna van de zelve zwarte koleur, 
en langs weérzyden ruigachtig als gehaairt. Aan de uiteinden 
zyn deze penachtige draden ruim een vinger lang, en een halve 
vinger breed gevedert die puntig toc lopen, tot cen teken, dat 
het mannetjes zyn.. De verw der bovenlyffche veéren en vlerk- 
pennen zyn vansboven licht kaftanie-bruin. De bek is lang, 
* — hard, enlootverwig. Zy hebben cen wonderlyk klein hoofd- 
tuffchen beide, behalven dat de twec lange draadachtige pennen 
aan de einden niet zo breed gevedert zyn, maar daar allen cen 
bewys van hebben. Selden komen uit Ooft-Indié in deze landen 
Paradysvogelen, die, als deze; veéren aan de uiteinden van hun- 
nc lange draden hebben. 
. Bbz Num. 3, 
