217 



iodo non (incfae; paraphjses sat parcae, graciles, crassit. 

 1,5 mmm. 



Supra acus Abietis excelsioris putrescentes prope Sipila 

 in paroecia Tammela die 19 mensis Octobris unico loco 

 ingenti copia obvenit 



Partibus intemis et substantia Omhr. umhonaiam (Pers.) nonnihil ae- 

 mulat, magnitttdine autem niinori, crescentli modo, stipite magis distincto, 

 cupula semper planiuscula aliisqve notis diversa. 



11. Ti-oeliila fallens Karst. F. R exs. 744. 

 Apothecia gregaria, subinde confluentiaj snbimmarginata, 



sessilia, glabra, plana vel convexiuscula, sicca varie eon- 

 traeta et concava vel concaviuscula^ gtisea', vulgo basi 8ub- 

 luscescentia, sicca fuscescentia, margine saepe albidiori, epi- 

 thecio griseo, sicco ciuerascente, latit. 0,4 — 0,6 mm.; sporae 

 distichae, obloagatae, rectae, guttulis minutis paucis praedi- 

 tae, longit, 9 — 14 mmm.j crassit. 3,5 — 4,5 mmm,; thecae cy- 

 lindraceo-clavatae, longit, 50 — 60 mmm., crassit. 7 — 9 mmm., 

 apice iodo vix tinctae. 



Supra corticem ramorum dejectorum Salicis ia Mustiala 

 die 22 mensis Octobris reperimus. 



Ab affini Tr. cinerea apotheciis minoribus, sporis wiajoribus aliisqve 

 notis differt. 



12. Trorlftila eiiierea (BatschO ^ ranelia Karst. 



Apothecia gregaria, subimmarginata, sicca saepe mar- 

 ginata, concava, demum plana vel eonvexiuscula, sicca con- 

 cava aut hemisphaerico-contracta, albida vel cinerascenti-al- 

 bida, latit. 0,4 — 1 mm.* sporae fusoideo-oblongatae, rectae 

 "vel leviter curvulae, vulgo guttulis 2 apicalibus minutis prae- 

 ditae, lohgit. 9 — 14 mmm., crassit. 2 — 3,5 mmm.; thecae cy- 

 lindraceo-clavatae, longit. 50 — 67 ramm., crassit. 6—7 mmm., 

 obturaculo ope iodi leviter coerulescente; paraphyses graci- 

 lescentes, apicem versus sensim incrassatulae. 



Ad lignum putridum passim saltern in Fennia meri- 

 dionali. 



Verisimiliter pro varietate P. cinereae habendus hie fungillus, etiamsi 

 Colore apotheciorum, magnitudine sporarum atqve intcrdum habitu diffcraL 

 ■rormac intermediae non desunt. 



