02 
Num. 2. 
RERUM NATURALIUM 
Canis wolanss mas. 
Prioris huncce mafculum à dorfo confpicuum fiftimus, ut "s corporis füpini, ex ruffo lutei, vifui 
P 
pateant. Supina corporis facies. coloris utplurimum magis 
Alz, vix pilis obfitz ,. nifi quà pedibus accreveré , dorfi quafi cuti continuatz funt. 
di&a de precedente, ulterius hic quidquam commemorandum reftat, 
Num. 3. 
Pennis univerfum corpus nigricantibus , aleque faturaté caruleis , 
tum, fanguinei ruboris, collari fuccingitur aureo , 
luté flavent. 
Num. 4. 
Elegantiffima hzc avicula colore faturatà rubicundo füffufum corpus exhibet ; dum dives 
asque plumatiles , longiores , ornat , intermifto fimul fcintillantis quafi tono auri , vividiffimo. 
pedesque , faturatà rubent ; roftrique lamina fuperior tenuem in apicem curvatur, 
1 utàíe mutuo vix difcerni 
animalculum hocce aviculam Coltotl refert , 
adicei eft & obfcurioris , quàm prona. 
Neque, prater iam 
Avis germinis Maizy de Miacatototl , Brafilienfis. 
pulcherrimis, ornantur. Caput tó« 
collum & guttur ambiente. Roftrum, & pedes, di- 
icula, de, Pipizton dicfa. 
urpura caput , pen- 
Rofttum , 
Caterüm exacté adeb 
queant: quin & ejusdem ambo 
funt fpecici, — Vid. Fr. Hernandes Hifl. Avium Nove Hifpanie. 
Num. 5.  3Sepezs Bali-Salan-Boekit , Terzatana. 
Hzc eft montana illa Serpens, de qua D. Fr. Valentinus in Hiflor. Animal. Amboin. "Toma, III , jeg. 290, 
talia enarrat , quorum Amicus meus Ternatanus nullam mihi mentionem £ecit. 
Neque & hancce in Ser- 
pentem quadrat data ab Ipfo defcriptio : fiquidem minimum illi , inter omnes Serpentes , effe caput perhibeat, 
Same erectam fefe opponere Hominibus & feris , 
verfales, dilutà pariter flavedine ornata , 
fignite , gratiffimum oculis fpectaculum exhibent, 
Íquamas fübtus » quàm fupra , eft elegantior. 
Izdendi mordendique gratià; vulnera vero, ipfius à 
morfu inflidta, lethalia effe; imo vel folo caudz atta&u venenum ab ipífà communicari. 
tra videtur, Serpentis hujusce caput, ratione magnitudinis reliqui corporis, fat grande effe. 
deas dorfi fquamas cineritia tingit flavedo; & juxta ventris [SER 
fi Coralliorum , quorum fingula in medio albam maculam , minutam , oftendunt. 
Nobis con- 
Rhomboi- 
pira decurrit rubicunda colligatorum qua- 
Squamz ventris trans- 
utrinque ad latera ventris parvi qualibet maculà, rotundi, in- 
Cauda, paulifper obtufa definens, ob proni coiporis 
TABULA QUINQUAGESIMA ET OCTAV,A. 
Num. r. 
Canis «olas, maxima, auritas femina, ex Nova Hifpania. 
Ex Teráà Novà, ubi in locis defertis , rere pracipué arboribus , animantium ifta fpecies commo- 
1 
ratur, miffam accepimus Canem hancce foeme 
Num. z. Vliegende Houdt; bet mamnetje, 
Dit mannetje van de voorgaande vliegende Teef vertoxen s y 
van achteren, om de bovenlyffche haairigheit , die uit den rosge- 
len is, te verbeclden. Het bogenlyf is gemeenlyk bruiner'en 
donkerder dan het onderlyf. Dévlerken, die weinig haairig zyn, 
bchalven aan de poten , komen oveeren met de bovenhiuidt, corts 
is hier niets mcer van te zeggen dan rects van de voorgaande is 
aangemerkt. 
Num. 3.  Fraai Braziliaanfch "vogeltje , Maizy 
de Miacatototl gemaamt. 
Het zelve is over het gehele lyF zwart van vcéren, cn met 
Íchoon hoog blaaww over de bovenvlerlties verfiert. Het gan- 
fche hoofdt is bloed-rood, met cen Boud-gecl kraagje om den 
hals ende onderkeel. Het bekje en de poten zyn licht ecl. 
Num. 4. Pogeltje, gexegt Pipizton. 
Dit wonderfchoon vogeltje is hoog rood over 't lyf, hoog 
paars over 't hoofdt en de pluimige lange veéren, en als 
verguld met een fchitterenden wcerfchynenden glanfch. Het 
bekje, dat van boven met een klein untje is omkromt, is, ne- 
vens de poten, hoog rood. Het gelykt zo zeer naar het vogel- 
tje s, Coltor] genaamt , dat men het van het andere naauvwlyks kan 
onderkennen, en het is ook van den zclvenaardt. Zie j7. He 
nandes Hifl. 4vium Nove Hif. 
am, capite elongato, auribusque longis, laté paculis , 
arrectis- 
Num. s. Slams van Termate , gexegt Bali- 
Salan-Bockit. 
Dit is de Berg- of Heuvelllang , waar van de Hr. Fr. Valene 
tyn in zyne 4frabonfzhe DU nci e III Decl, fol. 290, din- 
gen vérhaalt, daar myn Vriendt op "T'ernate niets van gemeld 
heeft. Ook komt deze flang met zyn verhaal niet overecn: 
want deze Heer zegt, dat zy het kleinfte hoofát van alle flangen 
heeft, en zich tegen de menfchen en wilde diceren overcind Zet, 
om hen te befchadigen en te byten,, daar hy byvoegt, dat de beet 
dodelyk is, in zo verre zel£, dat al raakte Zy iet alleen met den 
ftaart aan, het zelve daar door vergiftigt wordt. Wy in het te- 
gendecl bevinden, dat deze (lang cen matelyk groot lioofdt hecft 
naar hare grootte.— Over de geruitte fchubben van 't bovenlyf is 
zy aích-gecl, hebbende langs den buik als een roden bandt Kora- 
len, die aan elkander zyn geregen, mct cen klein wit plekje o 
ieder rood plekje. De onderlytíche fchubben zyn mede fieslyk 
licht gecl.' Op clke dwarsfchubbe is aan beide zyden van den 
buik een klein rond plckje, dat zich zeer fraai voor 't ooge ver- 
toont. Het flaarteindt,, dat cenigzins ftomp toe loopt ,is van on» 
deren fierlyker dan van boven wegens dc onderlyfiche fchubben, 
ACHT EN VYFTIGSTE J'AFERPEEL. 
Num. r. Grote, liegende , langhoofdige , Hondt , 
of Teef , uit. Nieuw-Spanje. 
De zelve is my van Terre-Neuf toegezonden, daar deze dic- 
ren in de wilderniffen en holle bomen hun verblyf houden. Zy 
hebben cen grote , wyde , bek; lange , overeind ftaande, wy- 
de, ooren, en grote tanden , met een opgezetten neus, voorwaarts 
omgebo- 
