. 598 
RERUM NATURALIUM 
quatuor mediocris magnitudinis papillas emittunt, lata czterum & valde protuberantia. —Partu quovis 
uatuor ejicit catulos. — Cauda quoque, ab initio per dimidiam digiti longitudinem nigricantibus pris hi- 
fiis, deinceps ad finem usque quadratis Íquamis, quas tenues pili veftiunt , obducitur. Marfupio ta- 
men pro recondendis catulis caret haec fpecies. Vicus idem, qui Philandrorum, folia, fru&us arbo- 
Lum. Gc. 
Num. 5. —dSerpeus, Zimericana, maximo im honore babita. 
Venuftiffimé pi&a hzc Serpens, incolisque fumma veneratione culta, à prifcis Scriptoribus inter 44m- 
muodite fpecies recenfetur ob caudam admodum duram , firmamque , craffarum vertebrarum. appofitu 
coa&am, brevem & acutam. Vid. Prolegomena. — Caput ejus retro latum, anteriora verfus elongatum , 
naío canino praeditum , tenues cutis Íquamulas colore ex cinereo diluté grifeo infe&as gerit longá lineà 
bruni coloris fupra frontem decurrente. — Concinna caeterum variegatio hic confpicitur, dorfümque oblon- 
z ornant macule, diluté flavefcentes, fufco pigmento, catena inftar, claboratm. Reliquum corpus , 
find modo comparatum, diluté grifeis, & fübfpadiceis maculis, oculos quafi in medio referentibus , 
Lis puncta nigricantia undique denfiffimé diftinguunt, pollet. — Sola cauda punctis caret, cujus tenues 
quamulz, fubruffi & crocei coloris, albicantibus quafi tzniis fimbriate , maculas in medio nigricantes , 
marginibus nigris circumdatas, ad extremum usque oftentant. 
Num. 6. Quatoztli fen Auvicula, Carduelis , minor , Brafilienfis. 
E montibus Tetzocano Brafilis oriunda, juxta Fraweifci Hermandefü deícripionem , dimidium capitis 
albà criftà ornatum gerit. Collum diluté rubet: pe&us gratiflimum tonum purpureum refringit: pennae 
cum alis ex faturaté rubro purpurafcunt, Dorfum & cauda ex nigro fufci funt coloris; dum venter to- 
tus dilutó flaver.  Roftrum & pedes flavi funt. 
Num. 7. Ramus Arboris Ferri, Americana , cum foliis €9' floribus. 
Folia oblongo-rotunda , craffa, faturé viridia, firmis nervulis fibrisque, coftarum zmulis, pertexta. 
Flores longis innixi petiolis , pürpureo-rubri, floccofi, ftamina emittunt tenuia, flavo apiculo pradita : 
florum color nonnifi tardiffimé elanguefcit. Z4cajow Pifonis zsmulum ferà eft hoc vegetans. Lignum ejus, 
faturaté fufcum , é filis quafi ferreis conftat, juxta fe invicem ar&tiffimé coagmentatis: folida & homo- 
genea é maffa fufam feré diceres univerfam arborem , E mirz eft duritiei; refecta tamen & arefacta fi- 
bras manifeftiffimé diftinguendas exhibet, tubulis quafi fimiles, licet minim pervie fint, fed folidz & 
refinà infir&z. Si lignum, aliquamdiu in aqua maceratum , dein folis radiis in aprico exponitur , fila- 
menta ejus fenfim à fe mutuo fecedunt, tuncque apparent omnia ejusdem craffitiei; & adeo refinofa, uc 
ad candelz flammam accenfa tota conflagrent. Arboris cortex diluté grifeus unà cumligno in ufus medicos 
trahitur, utrumque variis in morbis commendatum , pracipué verb in Lienis obftru&ionibus, per 
gravia animi pathemata productis. — Fr. Valentinus in Hiftoria ftirpium Amboinenf. refert, Zfrborem Ferri 
fte benen, gelyk een fchaap , met vier matelyke uiers. Deze 
brengen niet mecr dan vier jongen teffens voort. De borften zyn 
breed en dik uitgezet: de ftaart is mede aan het achterfte cinde, 
ecn halve vinger lang, ganfch donker ruig-haairig; verder met 
kleine haairtjes over de vierkante fchubben bezet , tot het uitein- 
detoe. Deze hebben geen zak om hare jongen daar in te ber- 
en. Zy genceren zich , gelyk de Philanders , met bladen en 
oomvruchten, enz. 
Num. s. Slaug uit de Spaanche Weff-Indien , 
vvelke in grote suaarde «wordt gebouden. 
Deze flang is ongemeen fchoon getekent, van de inlanders zeer 
hoog geacht,en cerwaardig gehouden. De oude fchryvers heb- 
ben dit geflacht onder de 4z;zodytes gerekent , om dat de ftaart 
zcer hard en ftyf van dikke wervelbenen in een gedrongen en 
kortpuntig is. Zie het Zoorbericbt. Deze flang heeft cen breed 
achterhoofdt , langwerpig naar voren , met cen hondeneus; is licht 
afchgraauw over de fyne huidíchubbetjes, met cen lange donker 
bruine ftfecp over het voorhoofdt: verder fierlyk gevlakt, en 
over den rug met langwerpige, licht geelachtige, plekken, die 
kettingwyze met bruin uitgewerkt zyn, voorzien. Van gely- 
kenis het ganfche lyf met licht graauwe en bruinachtige plekken, 
als met oogen in 't midden , en overal met kleine, zwarte, ftip- 
penalsbezaait. Hcet ftaart-einde alleen is niet geftippelt, daar 
de fyne huidfchubben rosachtig en faffraan-geel zyn, met ganfch 
Witte werken als geborduurt, en zwarte binnewerken, met zwar- 
tc fomen ten einde toe uitgefiert. 
Num. 6. Quatozdi, of vogelken , zynde een Keine 
Diffelvink , uit Brazil. 
alto 
Deze fraaie Diftelvink komt uit het gebergte van Tetzocano, 
in Brazil, volgens de befchryving van Zrazcifcus Hergandes, H 
heeft een witte kuif ter halver wege van 't hoofdt./ Voorts is hy 
licht rood over den hals, op de borft fchoon paars weérfchynend: 
de pennen en vlerken zyn hoog purperachtig rood; het bovenly£ 
en de ftaart zyn donker bruin, en onder het ly£ is hy heel licht 
gecl. Hy heeft cen gele bek, en gcle poten. à 
Num. 7. Takje, met bladem en bloemen, van den 
Taer-boutboom uit de Wefl-Indizn. 
De bladen zyn ovaal-rond en dik, donker groen van verwe, 
met flerke zenuwen en vefels geribt en doorwrocht. De bloe- 
men, die op lange ftelen zitten, zyn purper rood, vlofüig, met 
kleine bloemfteeltjes , die een geel knopje hebben , en uit de 
bloemen fchieten. De bloemen bcehouden hare verw lang eer zy 
afvalen. Dit gewas gelykt wel naar de Zrajoz van Pifo. Het 
hout van den Yzerboom is donker bruin, en doorgaans als uit 
yzerdraadtjes het een naaft het ander zeer digt in malkander ge- 
voegt, als of het uit een ftuk was, het welk den gehelen boom 
uitmaakt, die ongemeen hard is; maar wanneer de boom afge- 
kapt en droog geworden is, kan men de draden daar duidelyk in 
zien, die zich als buisjes vertonen: echter zyn het geen buisjes; 
want zy zyn alle digt en harffig. Als dit hout cen tydt lang in 
"t water, en naderhandt in de open lucht, daar het door de zon 
wel kan befchenen worden, gelegen heeft, fcheiden zich de 
draadtjes van elkander: alle zyn zy van cene dikte, en zo harftig., 
dat, als men een draadtje daar van by eem kaars aanfteekt , het 
zelve ten einde toe uitbrandt. Deze boom hecfteenlicht graauwe 
fchors , en wordt , nevens het hout, als cen geneesmiddel gebruikz 
tegen verfcheide ongemakken, byzonderlyk tegen de verítopping 
van de milt, die door zware ontftelteniffen hare behoorlyke door- 
ftralingen komt te miffen, Frangois Valentyn, in zyne Befchry- 
ving 
