42 RERUM NATURALÍUM 
Apocynum hoc idiomate Belgico nullibi, Britannico vero apud Pàrk. pag. 585. Dogsbawe defcriptura 
reperitur. . Inter frutices numerandum , plerumque V vel VI pedum altitudinem affequitur, trunco me- 
diocriter craffo, non lignofo, fed la&efcente, viridi, albaque quafi farina confperfo. — Folia craffa, oblon- 
go-rotunda , bina conjugata, brevibus craffisque petiolis innixa , expanfas coftas gerunt , admodum craf- 
fas, pallefcentes, filamentofis tenacibusque villis, inftar foliorum Cichorei: moffratis , plenas. Surculis al- 
tius excrefcentibus, infima folia flaveícunt & decidunt: quousque autem virent, mollia, craffa & fragi- 
lia funt. — Flores umbellatim dispofiti, multi fimul congregati , longis, craffis ; teretibus, firmis, erectis- 
que pedunculis fulti, ex albo purpurafcentes, ftellati , petalis quinis, acuminatis, pendulis, fuaveolenti- 
bus, craífis , crifpatis, przditi, tubum intus, pallidé album , pifllumque ex viridi pallefcens gerunt. Ho- 
rum in fundo bini rotundi confpiciuntur globuli, à quibus fructus proveniunt, cortice diluté viridi ve- 
ftiti, intus la&tefcentes, prout binos horum, uni petiolo adharentes, hacce figura exhibemus fab lit. A. 
Semina plana, fübrotunda, quafi fquamata funt. Radix fübruffa, fibrofa eft. Qui plantam hanc mi- 
hi transmiferunt, perhibent, radicis in aqua decoctum fi bibatur, admodum conferre ad febres intermit- 
tentes , & dolores poft partum fopiendos; íi vero in ore detineatur , odontalgie mederi; ejus denique la- 
vatione malignas quasque inflammationes, Arthriticos dolores vehementes, aliasque ejusmodi agritudi- 
nes tolli. 
Num. 2. Geranium, maximum, Ceilanicum, Tufflaginis folio, ftre purpureo. 
Folia fubtus molli lanugine albicante hirfuta fupra faturaté viridia, craffis nervis , quafi coftis, multi- 
fariam expanfis, formam folio debitam conciliantibus , perreptata, in ambitu acutis denticulis ferrata 
funt. Truncus fiftulofus, tomentofus, ex pallido viret: nec minus & florum petioli, qui ex alis folio- 
rum conjugatorum orti, apicibus fuis fuftinent flofculos, gregatim congeftos, é vaginá prodeuntes, cu- 
jus folia in fümmitate purpuream coronam oftentant , quamdiu flores nondum patent. — Floris interna fa- 
cies colore purpureo & piéturà Gladioli & Xiphii «mula cft. Neque conftat nobis, ab ullo Botanicorum 
Plantam hanc defcriptam effe. 
Num. g. — Jasminum , Catalonicum , flore. luteo. 
Protulit hanc arbufculam Hortus Beaumontianus. Folia ejus proximó accedunt ad Perfiarie woffatis 
folia, fi purpureas, craffasque fpe&tes coftas intermedias; craffiora tamen funt & latiora. ' Truncus, ra- 
mique, pulcherrimo fpe&taculo, ex pallidé viridi & purpureo variegantur. Folia, alternatim pofita, ex 
alis fuis emittunt furculos , qui unum aut binos proferunt flores, fimplices, oblongos , calyce viridi, in 
quinque lacinias , ftelle in modum , divifo, fuccin&tos, tenuibus foliolis, luteis, piftillum ar&é ftipan- 
Es ; fardos. D. Kiggelar hec quoque Planta Tasmimum , Catal » folüs alternis , flove luteo , 
audit. : 
Num. 4. 
W'y vinden deze /fpocynum nergens in 't Nederduitfch befchre- — boven donker groen , met dikke ribbige zenuwen , veelvuldig 
ven, maar wel in 't Engelfch door Park. pag. 385. onder den naam 
van Dogsbane. "t Is cen hecftergewas, en grocit gemeenlyk VE of 
Zesvoeten hoog : de ftam is matclyk dik , nict houtig , maar melkig, 
en groen, met wit, als mecl, beftrooit. De bladen zyn dik ,lang- 
. werpig, en rond, twee aan twee, op korte dikke fteclen. De 
uitgebreide bladzenuwen zyn dik en bleek , vol met dradige taaie 
velelen, gelyk de inlandíche Weegbree-bladen. Als de fpruiten 
hoger uitíchieten, worden de benedentte bladen gecl, en vallen 
af: in 't groen ftaande zyn zy zacht, dik en bros. De bloemen 
komen kroonsgewyze en vecl byeen aan lange, dikke, ronde, 
ftyve en regt-op A n fteelen , purper-rood uit den witten, 
ftersgewyze , met vyf fpits toclopende bladen, neerhangende, en 
aangenaam van reuk, dik van bladt, omkrielend, de koker van 
binnen bleek wit, het ftampertje , of tongetje bleek groen. On- 
der aan den grondt ziet men twee ronde /o/letjes, waar uit de 
vruchten voortkomen, welker fchil licht groen en van binnen 
melkig is; gelyk hier twee vrucbtjeus aan een bloemítecl in de 
plaat by Let. À. vertoont worden. De zaden zyn plat , rond- 
achtig, fchobsgewyze. De wortelis rosachtig en vefelig. Die 
dit gewas aan my hebben overgezonden, getuigen daar van, dat 
als men de wortel in water kookt, en daar van drinkt, zulks een 
goed geneesmiddel is voor de koude koorts, en voor de naween 
der vrouwen: in den mondt gehouden verdryftze de tandpyn ; en 
als men 'er zich mede wafcht, neemtze alle kwade ontítekin- 
im en audere zware pynen, van jicht, en andere diergelyke 
kwalen, weg. 
Num. z.: Ceilonfche Ojevaars-bekken , met fcbone 
licht purperbloemen , en bladen gelykende maar 
die der. Hoef bladen. 
De bladen zyn van onderen zacht ruig, en wit-haairig; van 
uit elkander gefpreid , om het bladt in zyne behoorlyke gedaante 
uit te breiden, rondom met puntige tandtjes verfiert en ingekor- 
ven. De pypachtige ftam is wollig, en bleck groen, als mede 
de bloemfteelen, die uit de oxelen der bladen, de welke twee 
aan twee tegen over elkander zitten, uitfpruiten, aan wiens top- 
cinden de bloemen koppelwyze uit cen koker voortkomen , waar 
van de kapfels bladen aan hunne boveneinden met een paars 
kroontje verfiert zyn, voor dat de bloem open gaat. De bloe- 
men gelyken van binnen naar de G/adiolus en Xipbium omtrent 
hare tekening en purperrode verwe. Wy weten niet, dat wy 
dit plantgewas by eenig ander kruidbefchryver gevonden hebben. 
Num. 5. Takje van den Catalaanfchen Jasmyuboom n 
met gele bloemen. 
Deze Jasmynboom is voortgekomen in den tuin van den Heere 
Beaumont. Des zclfs bladen gelyken naar de inlandfche Perfica- 
ria of Flookruidt, wegens hunne paarze, dikke , middelribben : doch 
is wat breder en dikker van bladt. De ftam en takítecl zyn me- 
de bleck groen en paarsverwig , het welk een aangenaam gezicht 
gecft. De bladen zitten het een om het ander aan de takken, 
uit wiens oxclen kleine fpruitjes groejen, daar cen of twee en- 
kelde gele bloemen, langwerpig, uit voortkomen, wiens koker 
Broen is, en in vyf fterachtige punten de bloembladen bekleden. 
De bloem is gevult met fyne gele blaadtjes , die digt om het 
ftampertje gefloten zyn. De Heer Kiggelaar heeft dit gewas 
mcede den naam gegeven van J'afminum Gatalonicum , foliis alternis , 
flare luteo. 
Num. 4. 
