— 20 — 



deels op den grond vinden (kruipende dieren, wormen, insecten). 

 Zijn de Ijsvogels door het in groote hoeveelheden verorberen 

 van jong broedsel schadelijk voor de vischcultuur, voor den 

 landbouw zijn althans de Visch-ijsvogels van weinig beteekenis. 



De grootste Visch-ijsvogel van Java is de radja-oedang (mal.), 

 Pelargopsis leucocephala^ Gm. var. fraseri^ Sharpe. Men treft 

 dezen fraaien vogel zoowel in de kuststreken als in het binnen- 

 land aan en is, in een spoortrein gezeten, niet zelden in de 

 gelegenheid zijn gevederte te bewonderen, als hij, door het 

 geraas opgeschrikt, van den grond opvliegt en zijn toevlucht 

 zoekt in eenig naburig geboomte. De blauwachtig witte rug, 

 de groenachtig blauwe kleur van vleugels en staart en de roest- 

 kleurige tint der overige deelen doen hem dan duidelijk tegen 

 den groenen achtergrond uitkomen. Voor de vischcultuur is 

 hij bepaald schadelijk, hoewel een deel van zijn voedsel ook uit 

 waterinsecten bestaat. 



Het geslacht Alcedo is op Java door niet minder dan vier 

 soorten vertegenwoordigd, die, althans op eenigen afstand, niet 

 gemakkelijk van elkander zijn te onderscheiden. Het zijn de 

 soorten ispida, L., euryzotia, Temm., meninting , Horsf. en beryl- 

 lina, ViEiL. Alcedo ispida, L. is dezelfde soort, die in Europa en 

 ook in ons vaderland vrij algemeen is; hoewel zij voor Java 

 wordt opgegeven, is het mij persoonlijk nooit gelukt, haar waar 

 te nemen. Alcedo euryzona, Temm. is evenmin algemeen; daar- 

 entegen komt Alcedo meninting, Horsf. (Fig. 7*) in hoogere en 

 lagere streken veelvuldig voor, terwijl de laatste soort, afgebeeld 

 in Fig. V", hoewel ook in het gebergte tot eene hoogte van circa 

 2000 voet waargenomen (Baktels), zich bij voorkeur „langs de 

 lage strand moerassen en rondom de vischvijvers bij het zee- 

 strand ophoudt" (Vorderman). Deze vier soorten, aan hun veelal 

 fraai blauwe bovendeelen en hun voorkomen gemakkelijk ais 

 ijsvogeltjes te herkennen, komen in levenswijze onderling vrijwel 

 overeen en worden ook door de inlanders met dezelfde namen, 

 patok oedang (mal.), meninting (jav.), manoek oerang (soend.) aan- 

 geduid. 



