— 21 — 



De laatste Visch-ijsvogel is de in kleur geheel afwijkende 

 Ceyx innominata, Salvad. Deze soort, die in water- en tevens 

 boschrijke streken minder zeldzaam is, dan men vroeger meende, 

 is op de bovendeelen bruinrood gekleurd, welke kleur verle- 

 vendigd wordt door een uiterst fraaien, lilakleurigen gloed. 

 Zij schijnt zich hoofdzakelijk met waterinsecten te voeden en is 

 dus minder schadelijk dan de Alcedo's. 



Als type der Javaansche Bosch-ijsvogels mag wel Halcyon 

 chloris, BoDD. (Fig. 8) worden genoemd. Deze luidruchtige vogel, 

 den inlanders onder de namen tetengket (mal.) tjekakkè of kakkè 

 (soend.) en tjikakkak (jav.), alle klanknabootsingen, bekend, is 

 althans in de omstreken van Buitenzorg eene zeer gewone ver- 

 schijning. In 's Lands Plantentuin komen minstens tien paar 

 nestelend voor en zij doen daar den geheelen dag hun krijschend 

 geroep hooren. Schleoel deelt ergens mede, dat het geluid 

 van dezen vogel aan dat van den Hollandschen Groenen Specht 

 herinnert, uit welke mededeeling men geen andere gevolgtrek- 

 king kan maken, dan dat hij het eerste nooit heeft gehoord. 

 De vogel stoot eerst, meestal onder het vliegen, eenige schelle, 

 snel op elkaar volgende tonen uit en doet dan eenige malen 

 het geroep hooren, waaraan hij zijn inlandsche namen heeft te 

 danken en dat voor onze ooren het best door het Soendaneesche 

 „kakkè" wordt weergegeven. 



In de morgenuren vooral hebben deze dieren het bijzonder 

 druk. Zij zitten dan, soms ten getale van zes bij elkaar, op 

 een hoogen, liefst kalen tak en loeren op hun prooi. Hun bui- 

 tengewoon scherp gezichtsvermogen stelt hen in staat van die 

 hooge zitplaats zelfs den grond te doorzoeken en te zien, of 

 daar ook iets gebeurt, dat voor hen van belang zou kunnen zijn. 



Het verschijnen van een aardworm, het onhandig gestrompel 

 van een krabbetje, soms zelfs de vlugge beweging van een 

 hagedis zijn voldoende om hen in pijlsnelle vaart te doen neer- 

 komen en onmiddellijk met hun buit terug te keeren. Maar 

 ook in het geboomte maken zij jacht. Soms denkt men, dat 

 zij zich tegen een naburigen stam of tak te pletter zullen 



