— 37 — 



men in de natuur aantreft. Maar zij houden zich gedurende 

 den geheelen dag schuil en vliegen slechts in de duisternis, 

 zoodat het eene zeldzaamheid is, er een te zien te krijgen. Als 

 schuilplaats kiezen zij overdag dikwijls een met gras of met 

 laag hout bedekten bodem, dikwijls ook een dikken tak, waarop 

 zij zich dan niet dwars, maar overlangs neerzetten en daar de 

 kleur van hun vederkleed grauw bruinachtig grijs is, vallen ze 

 in den regel al zeer weinig in het oog. 



Men vindt de Nachtzwaluwen hoofdzakelijk in do nabijheid 

 van bosschen of althans van boomrijke streken, waar zij op 

 hunne nachtelijke tochten jacht maken op allerlei insecten, 

 maar vooral op kevers, zoodat zij zonder eenig voorbehoud on- 

 der de nuttige vogels mogen gerangschikt worden. 



Van het geslacht Caprirmdgus komen op Java twee soorten 

 voor, die beide den maleischen naam van tjabak^ den Soenda- 

 neeschen van tjoechtjoer dragen en, behalve aan de hierboven 

 genoemde kenmerken, te herkennen zijn aan den gekartelden 

 nagel van den middelsten teen (Fig 19). 



De eerste soort is Capriiiiuhjus affiniK, Horsf. Vokderman 

 nam dezen vogel broedend waar te Tandjong Priok en wel op 

 de groote hoopen steenkolen, die daar opgestapeld liggen. Do 

 eieren werden daar eenvoudig op de steenkolen gelegd en de 

 dieren bebroedden ze den geheelen dag zonder eenige beschut- 

 ting tegen de felle zon en de ontzettende hitte. De tweede 

 soort is Ccqrrinmlgus macruriis^ Horsf., door de inlanders nader 

 aangeduid als tjahak maling. Ook zij heeft een hoogst eenvou- 

 digen nestbouw; in zeer dicht en zoo goed als ontoegankelijk 

 struikgewas, het liefst echter in bamboestoelen te midden van 

 eenzame boschjes, zoekt zij eene kleine verdieping vanden grond 

 op en bedekt die met eenige weinige, kruisgewijze over elkander 

 gelegde bamboeblaren. Hierop worden twee bijna zuiver ellip- 

 tische, lichtgele eieren gelegd van 30 niM. lengte en 21 niM. 

 breedte. Na het invallen der duisternis beginnen de tjabak's 

 hun strooptochten, zij verslinden hun buit in do vlucht, behalve 

 wanneer zij een grooter insect hebben bemachtigd, in welk geval 

 zij een oogenblik gaan zitten. Men ziet ze niet zelden bij een 



