— 43 — 



palen te verklaron uit liet gonzend goluid, dat deze te liooren 

 geven, al.s men het oor ertegen legt. De spechten zullen dit 

 ook wel hooren, maar, in natuurkunde weinig onderlegd, schj'ij- 

 ven zij dit geluid toe aan de aanwezigheid van borende insecten 

 en houden een verwoede jacht op deze onderstelde prooi. 



Besclirijving van Deiidrocopus analis, IIoksf. (naar VciitriEUMAN). Bo- 

 vcnkop en nek zwart. Veertjes rondom de mondopening vuilgrauw, 

 teugels eveneens. Streek om het oog, wangen en zijden van den hals 

 wit; een zwarte streep loopt aan de onderste grens van dit wit, van de 

 onderkaak af, tot op zijde van den hals. Kin en keel vuilwit met een 

 okergele tint; veeren van den krop eveneens, doch bovendien van zwarte, 

 overlangsche sehachtvlekjes voorzien. Ook de borst-, buik- en flankveeren 

 bezitten deze vuile, geelwitte tint. Onderbuiks- en onderste staartdekve- 

 deren flauw steenrood en van donkere schachtstreepjes voorzien. Mantel, 

 rug en bovenste staartdekveeren zwart, met witte, evenwijdige dwars- 

 bandjes afgezet. Schouderveeren zwart. Vleugels en dekveeren zwart, 

 met ronde, regelmatig op rijen geplaatste witte vlekken. Staart|)ennen 

 evenals bij andere spechten in stevige puntjes eindigend, zwart met witte 

 dwarsvlekjes en aan de onderzijde lichtbruin gekleurd met rosbruin 

 getinte uiteinden. Snavel donkerhoornkleurig, onderkaak loodkleurig. 

 Pooten en nagels eveneens. 



Het mannetje onderscheidt zich van het wijfje, doordat de veeren van 

 het voorhoof en van den bovenkop in helder roode puntjes eindigen. 

 Totale lengte 17 cM. 



De tweede platok trassl vertoont in hoofdzaak dezelfde kleur 

 en teekening, maar is van de eerste onmiddellijk door zijne 

 geringere afmetingen (lengte 12 cM.) te onderscheiden. Boven- 

 dien heeft het mannetje geen rooden hovenkop, maar vertoont 

 aan weerszijden van het achterhoofd een smal bundeltje ver- 

 millioenroode veertjes, aan welke bundeltjes de soortnaam auritus 

 is ontleend. 



De Soendaneezen duiden de spechten in het algeftieen met 

 den naam van tjalacU aan ; den groeten platok trassi noemen ze 

 wel eens tjalacU oelam, den kleine tjalacU lilik, doch deze be- 

 namingen zijn onzeker. 



Een andere Specht, die in de Albizzia-aanplantingen in West- 

 Java dikwijls wordt gehoord en onder de namen tjaladi koen- 



