— 53 — 



boven het gebladerte te voorschijn en beweegt zich dan niet 

 zelden op de meest vreemdsoortige en onbeholpen wijze. Daar 

 namelijk de takjes in den regel niet krachtig genoeg zijn, om 

 hem te dragen, rust hij met uitgestrekte vleugels op het ge- 

 bladerte en gaat dan, half springend, half zich met de vleugels 

 voortwerkend vooruit. 



De volwassen exemplaren dezer soort zijn ongeveer 30 cM. 

 groot; kop, nek, borst en romp zijn zwart met een purperach- 

 tigen gloed, de staart is groenachtig zwart, de vleugels en 

 vleugeldekveeren zijn kastanjebruin. De staart is lang en breed ; 

 bij zeer ongeschonden exemplaren is aan het uiteinde der staart- 

 véeren een wit randje waarneembaar. In zijn eerste jeugd is 

 deze vogel een hoogst armzalig dier, dat in zijn armelijk voor- 

 komen op de lachspieren werkt. Hij is dan geheel bruinzwart, 

 slechts op kop, hals en rug met eenige ijle, witte, stijve, haar- 

 achtige veeren bedekt, zit gewoonlijk, met een uitgehongerd 

 voorkomen, met wijd geopende bek en laat daardoor zijn fraai 

 oranjerood gekleurde tong zien, die in een zwarte punt eindigt. 

 In gevangenschap kan hij met afval van vleesch worden groot 

 gebracht en wordt hij spoedig zóó mak, dat men hem vrij 

 kan laten rondloopen. 



Het nest van dezen boeboet is zeer eenvoudig gebouwd van 

 bladeren van alang-alang en andere grassen en bevindt zich 

 steeds in het struikgewas nabij den grond. Het bevat 2 of 3 

 eieren van ongeveer 30 X 25 mM. 



Evenals de Maleische naam boeboet, is de Soendaneesche naam 

 doedoet eene nabootsing van het stemgeluid dezer vogels. De 

 zooeven beschreven soort wordt als doedoet troktok onderschei- 

 den van den eveneens niet zeldzamen doedoet tjandoeng, Centroptis 

 sinensis, Steph. Deze laatste soort is door hare meerdere grootte 

 (50—55 cM.) onmiddellijk van de vorige te onderscheiden. Haar 

 vederkleed is geheel zwart, met een groenen glans, die tot staal- 

 blauw en purper kan varieeren. De slagpennen, de buitenste 

 vleugeldekveeren en het achterste gedeelte van den mantel zijn 

 rosachtig bruin. 



In levenswijze komen beide soorten geheel overeen. 



