— 63 — 



zelfs met groote rupsen ; moge hij door het eerste al eens scha- 

 delijk worden, hij maakt zich door het laatste eenigszins nuttig; 

 bovendien is hij een vogel, dien men gaarne ontziet om zijn 

 fraai voorkomen en zijn aangenaam gefluit Ook de inlanders 

 kennen hem goed en er bestaan een groot aantal namen voor 

 hem, want behalve de reeds genoemde hoort men in het Bui ten- 

 zorgsche nog van toboga laoet, poelawcm., koentoerlioer enz.; de 

 laatste naam is blijkbaar aan zijn stemgeluid ontleend. 



De Indische Wielewaal onderscheidt zich verder van de Euro- 

 peesche door de gelijkheid in het vederkleed der mannetjes en der 

 wijfjes; in nestbouw komen beide soorten weder geheel overeen. 

 Zij zoeken hiertoe eerst hoog in de boomen een dunnen, zich 

 vorksgewijze deelenden tak en bekleeden dan de beide vertak- 

 kingen met allerlei materiaal, als grashalmen, bastvezels en 

 mossen. Hebben zij aldus de takjes tamelijk dik omwonden, 

 dan brengen zij de afhangende deelen bij elkaar en vormen zoo 

 een soort van buidel, waarin hot eigenlijke nest wordt aange- 

 legd. Dit laatste wordt vervaardigd van kleine blaadjes, halmen 

 en vezels, vooral de taaie, buigzame vezels van den arèn-palm 

 (Arenga saccharifera^ L.), die trouwens door zeer veel vogels 

 voor den nestbouw worden gebruikt. In dit nest worden twee 

 glanzend witte, bruin gevlekte eieren gelegd van ongeveer 80 

 mM. lengte en 21 mM. breedte. 



De jonge vogel, wiens vederkleed aanmerkelijk van dat der 

 volwassen exemplaren afwijkt, wordt door de inlanders met den 

 naam van tjilalolong of tjelalongan bestempeld. Wat liij den 

 ouden vogel geel is, is bij hem nog groenachtig, de zwarte streep 

 om den kop ontbreekt of is zeer onduidelijk en de vleugels zijn 

 nog sepiakleurig. 



In de hoogere sti-eken wordt de gewone Wielemaal zaldzaam ; 

 hij wordt daar vervangen door den overigens niet zeer alge- 

 meenen Oriolus xanthonotus^ Horsp. (Fig. 33). Bij het mannetje 

 van deze soort zijn kop, nek en krop geheel zwart en is de 

 romp van achteren en op zijde roestkleurig geelwit met lang- 

 werpig-druppelvormige, overlangsche, zwarte vlekken. 



