— I i — 



nissen op en zijn dus iTOogstens van indirectp, maar moeielijk 

 te schatten beteekenis voor de kuituren, die in de hoo2;ere stre- 

 ken plaats hebben. 



Een der zooeven bedoelde soorten is BJtipidin-ajavanica, >Sparrji. 

 een vo.ti'el, die — en dit heeft liij met vele iMid^i've javanica's 

 gemeen — trots zijn sooitnaam over een aanzienlijk deel van 

 Zuid-Oostelijk Azië is verspixMd. De inlanders, niet zelden ge- 

 lukkig in de keuze hunner namen voor natuurvoorwerpen, heb- 

 ben hem di'ii naam van /)or/-or«^ A-f/jfls gegeven, omdat hij In'J zijn 

 eigenaardige en vlugge bevv'egingen zijn staartveei'en als een 

 waaier (kipas) uitgespreid houdt. 



De Soendaneezen zien in den uitgospreiden staart meei- ge- 

 lijkenis met een bezem en noemen hem numock sapoe; in het 

 Javaansch heet hij slJ;attan. 



BeschrijviiiEf (nnav Vorderjian). Koji van boven en terzijde zwart, 

 met een witte supereiliairvlelc. Kin en keel wit. Nek, hal.s en een gor- 

 del dwars over don krop donkergrijs. Veeren van den mantel, nig en 

 stuit donkergrijs met rosachtige tint ; bovenste staartdekveeren in rosse 

 haartjes eindigend. Borst, buik, flanken en onderste staartdekveeren wit 

 met rosse tint. Vleugels en hunne dekveeren van buiten gelijk in kleur 

 met den rug, de dekveeren echter met rosachtige randjes aan de uit- 

 einden, aan den binnenkant grijs en wit. De staartpennen zijn rosachtig 

 zwart niet donkerder dwarslijntjes en bezitten witte uiteinden, in die 

 mate echter, dat het wit bij de uiterste .stuurpennen het sterkst is ont- 

 wikkeld en het achterste vierde gedeelte van den veder inneemt. Bek, 

 pooten en nagels zwart; basaal gedeelte van de onderkaak van onderen 

 lichter gekleurd. Voetzolen vuil grijsgeel. Iris van Dijekbrnin. Totale 

 lengte 19 cM. 



Er is in de lagere streken van Java wel geen plekje grond, 

 hoe dor het ook zij, dat niet nu en dan door den boeroeng 

 kipas wordt bezocht. In een der hotels te Soerabaia nam ik 

 op een binnenpleintje, welks geheele vegetatie bestonrl uit een 

 zeer treurig exemplaar van kol banda, Pisonia alba^ L. en een 

 paar bloempotten met herinneringen aan Begonia's, een ])aar 

 dezer vogels waar, die er het grootste gedeelte van den dag 

 vertoefden en op de weinige, daar aanwezige insecten jacht 

 maakten. Men vindt h^m in alle tuinen en kampongs en her- 



