— 80 — 



vogel" werd aangeduid. Het valt dan ook niet te ontkennen, 

 dat vooral het mannetje van deze soort een zeer fraaie vogel 

 is, dadelijk herkenbaar aan zijn eigenaardigeu staart, waarvan 

 het middelste paar pennen zeer verlengd is, wapperend naar 

 achteren uitsteekt en vooral onder het vliegen een l^ijzonder 

 effect maakt. 



De overige staartpenncn nemen geleidelijk in lengte af en zijn 

 eveneens wit, met fijne, zwarte buitenranden. Kop, nek en hals 

 zijn zwart, met een blauwen weerschijn, de achterhoofdsveeren 

 zijn tot een kuif verlengd. De bek en de huid om het oog zijn 

 helderblauw. De slagpennen zijn zwart met witte buitenranden. 

 Overigens is het vederkleed van onderen sneeuwwit, van boven 

 grijswit. 



Daar ik geene afbeelding van dezen vogel ter mijner beschik- 

 king had, geef ik in Fig. 43 eene aan het populaire Engelsche 

 werk van Wood ontleende afbeelding van de overigens zeer 

 verwante Terpsiplionc paradisi^ L., die in Engelsch Indii' niet 

 zeldzaam is. 



Groep IV. Lijstpraclitigeii. 



a. Famiije der Lijsters (Turdidae). 



Hoewel .lava zich niet kan beroepen op het bezit van zulke 

 uitnemende zangers onder zijn Lijstersoorten als Europa, valt 

 het toch niet te ontkennen, dat deze vogels ook hier een voor- 

 naam bestanddeel van het vogelkoor uitmaken. Eigenlijk zijn 

 het slechts twee, zeer nauw aan elkander verwante soorten, 

 die zich in dit opzicht gunstig onderscheiden, maar deze zijn 

 zoo algemeen en vol ijver om van den vj^oegen morgen tot de 

 avondschemering hun gefluit en gezang te doen hooren, dat het 

 ophouden der eer harer familie hun volkomen is toevertrouwd. 

 Het zijn de onder den maleischen naam van koetjitja algemeen 

 bekende vogels, die hier worden bedoeld ; wetenschappelijk be- 

 hooren zij tot twee soorten, Gopsychus musicus^ Raffl. en Cop- 

 surhvfi miincrius^ Horsf. 



