— 86 — 



en droge bladeren, maar van binnen gebruikt hij fijnere mate- 

 rialen, zooals de vezels van den arenpalm, die, zooals wij reeds 

 meermalen zagen, door tal van vogels voor den nestbouw wor- 

 den gebruikt. De eieren, gewoonlijk drie in aantal, zijn rossig 

 wit met talrijke roodbruine vlekken en stippels. 



Een nauwe verwant van den koetüang is de tjeloektjoek {mal.) 

 Pycnonotus analis^ Horsf., voor welken vogel Horsfield den 

 Javaanschen naam tjoetjak opgeeft, terwijl hij in de Soendanee- 

 sche streken onder den naam van manoek djok-djok bekend staat. 

 VoEDERMAN geeft dezeu laatsten naam op voor den straks te 

 bespreken Griniger gularis, Horsf., doch voor dezen hoorde ik 

 steeds den naam korèis. Bovendien geeft de klanknabootsing 

 djok-djok vrij goed het geluid van Pycnonotus analis, Horsf. 

 weer en heb ik bij geen enkelen inlander ooit eenigen twijfel 

 aangaande den naam van dezen vogel bemerkt. 



De tjeloetjoek gelijkt in vorm sterk op den koetüang^ maar 

 onderscheidt zich van hem, doordat de tegenstelling van het 

 zwart van den kop en het grijs van den rug ontbreekt en de 

 bovendeelen alle rosachtig grauw zijn, met uitzondering van het 

 voorhoofd, dat donkergijs is gekleurd. Ook zijn de wangen niet 

 wit, zooals bij den koetilang, maar grijs ach tig; daarentegen loopt 

 een duidelijke, breede, witte streep van de neusgaten tot achter 

 het oog (Fig 46). 



De tjeloektjoek is rustiger in zijn bewegingen dan de koetilang 

 en zwerft gewoonlijk alleen rond. Zijn stemgeluid klinkt zeer 

 vol en niet onaangenaam; men kan het op de meeste hoofd- 

 plaatsen van Java van den vroegen morgen tot den avond hooren, 

 daar hij een zeer gewone tuinvogel is. Opvallend is het, dat 

 ik hem te Buitenzorg in de eigenlijke plaats nooit heb gehoord of 

 gezien, hoewel hij in de naaste omgeving, in de dessa's, wel 

 voorkomt. Te Batavia en in het algemeen in West-Java, wordt 

 hij in getalsterkte door den koetilang overtroffen, maar, naar- 

 mate men oostelijker komt, verandert deze verhouding en in 

 de stadstuinen van Soerabaia merkte ik zelfs het tegendeel op. 

 In levenswijze komen beide soorten vrijwel overeen. 



