- 89 — 



zijn verspreidingsgebied hoe langer hoe beperkter wordt. Ter- 

 wijl hij vroeger ook in de vlakte voorkwam, heeft hij zich 

 allengs naar hooger gelegen streken in de nabijheid van bosschen 

 en eenzame tuinen teruggetrokken. 



Beschrijving (naar Vordeüman). Bovendeelen van den romp, de kleine 

 buitenste vleugeldekveeren, wangen, krop en borst donkergrijs. De veeren 

 dier deelen hebben vooral aan het voorste gedeelte witachtige schaften, 

 die sterk afsteken, terwijl zij op den rug en den stuit minder gepronon- 

 ceerd zijn en allengs verdwijnen, doch hier bezitten de haarachtige zoo- 

 men een olijfgroene tint. 



Buik- en flankveeren rosachtig grijs met witte schaften. Onderste 

 staartdekveeren geelgrijs met okergele randzoomen. De binnenste vleu- 

 geldekveeren hebben eveneens een okergele tint. De bovenkop, de streek 

 om de oogen en het voorste deel der wangen is okergeel. Bij de neus- 

 gaten wordt een zwarte vlek aangetroffen. Een zwarte knevelstreep 

 begint aan de basis van de onderkaak en strekt zich naar achteren tot 

 onder de wang uit. Kin en keel wit. Staart- en slagpennen bistreklcurig; 

 voor zooverre zij in toegevouwen staat aan het daglicht zijn blootgesteld, 

 hebben zij een geprononceerd olijfgroene tint. Bek en pooten zwart 

 Totale lengte 24 cM. 



Het geslacht Rubigula wordt op Java vertegenwoordigd door 

 twee soorten, die niet zoozeer door fraaien zang als wel door 

 sierlijke kleuren uitmunten. Het zijn BuUguba dispm\ Horsf. 

 en Rubigula squcmmta. Temm ; de eerste, de koetilang mas (mal.) 

 of petjampeor (soend.) wordt een enkele maal te koop aangebo- 

 den maar behoort, althans in West-Java, tot de zeer zeldzame 

 vogels. Het diertje heeft zijn maleischen naam ongetwijfeld te 

 danken aan de goudgele kleur van borst en buik, maar, terwijl 

 de bovendeelen olijfgroen en geelgroen zijn, is de kop verreweg 

 het fraaist. Deze toch is van boven zwart met een fraaien, 

 zeer donkeren, blauwen metaalgloed, waarnaast de vurig hel- 

 derroode kleur van kin en keel schitterend afsteekt. Evenals 

 de in Fig. 49 afgebeelde Rubigula squamata^ Temm. voedt hij 

 zich met vruchten en zaden, doch geen van beiden is voor den 

 landbouw van eenige beteekenis ; ook de laatste behoort tot de 

 in bewoonde streken weinig voorkomende vogels. 



