— 90 — 



Hetzelfde geldt voor de Microtarsus-soovten^ die zelfs voor 

 een leek gemakkelijk te herkennen zijn aan de zeer verlengde 

 bovenste staartdekveeren en aan den ronden staart. Microtarsus 

 melanocephalvs, Gm. een fraaie, groen en zwart gekleurde vogel, 

 waagt zich nog wel eens in de nabijheid van menschelijke wo- 

 ningen; Microtarsus chalcocephalus, Temm. werd daar nooit door 

 mij waargenomen. Aangaande beider levenswijze is zoo goed 

 als niets bekend, dan dat zij zich grootendeels met allerlei za- 

 den en vruchten voeden. 



Wij komen thans tot de bespreking van den hierboven reeds 

 terloops genoemden Criniger gularis, Hobsf., in de buurt van 

 Buitenzorg onder den naam van korèis bekend. In warme, 

 weinig boschrijke laaglanden schijnt deze vogel niet voor te 

 komen ; hooger op en daar, waar bosschen tot nabij de kust 

 afdalen, is hij niet zeldzaam. Hij voedt zich zoowel met in- 

 secten als met vruchten en zaden en beweegt zich bij het zoe- 

 ken naar voedsel vrij onrustig door het struikgewas. Eigenaar- 

 dig is daarbij de wijze, waarop hij de veeren van kop en keel 

 opzet. Op beide plaatsen zijn de veertjes zeer verlengd en zij 

 vormen dan op den kop een bruingrijze kuif en aan de keel 

 een witten baard (Fig. 50). Een tweede eigenaardigheid van 

 dezen vogel bestaat hierin, dat zich tusschen de nekveeren een 

 aantal lange, zwarte haren bevinden, die naar achteren uitste- 

 ken en eene lengte van 2—3 cM. hebben. Overigens is hij op 

 de rugzijde olijfgroen, op de borst groengeel en op den buik 

 helder citroengeel van kleur. De slagpennen en de staartveeren 

 zijn dofbruin, de eerste hebben olijfgroene randjes. 



Nog twee Ixodidae komen hier voor. Irena turcosa^ Wald., 

 waarvan het mannetje een schitterend fluweelachtig, blauwzwart 

 vederkleed bezit. Hij is echter vrij zeldzaam en houdt zich in 

 de hoogere, boschrijke bergstreken op, waar hij hoofdzakelijk 

 van vruchten schijnt te leven. 



Hemivus virescens, Temm., een vruchtenetende boschvogel met 

 weinig opvallende kleuren en een lokstem, die volkomen over- 

 eenkomt met die van den Europeeschen vink. 



