- 98 — 



zwart, van achteren luet witte, harige uiteinden. Stuitvederen en voorste 

 staartdekveeren wit, achterste bovenstaartveeren evenals de kop gekleurd. 

 Vleugels en staartveeren dofzwart, de laatste van fijne, nauwelijks merk- 

 bare, donkere dwarsbandjes voorzien. Buitenste staartpennen met witte 

 randen. Kin, keel en onderste gedeelte van de wangen wit, borst grijs- 

 achtig, doch buikflanken en onderdekveeren van den staart helderwit. 

 Bek en pooten zwart. Iris van Dijckbruin. Totale lengte 14 cM. Bij 

 het wijfje doen zich alle deelen, die bij het mannetje metaalglanzend 

 zwart zijn, grijsachtig of rosachtig grauw voor. 



De manoek langu maakt zich door zijn levenswijze nuttig; zijn 

 voedsel bestaat hoofdzakelijk uit kevers, rupsen en andere 

 insecten. 



De derde Prionopide is Tephrodornis virgains, ïemm., die nog 

 meer aan een klauwier herinnert. Deze soort schijnt echter 

 zeldzaam te zijn ; Vorderman trof haar slechts aan bij de Wijn- 

 koopsbaai, waar zij den Soendaneeschen naam petoelak draagt. 



Eindelijk de fraaie manoek mhè of manoek ongklet (soend.), 

 Platylophus galericulatus^ Cuv. (Fig. 59). Deze, met uitzondering 

 van een witten, halvemaanvormigen kraag aan weerszijden 

 van den hals, geheel zwarte vogel is gemakkelijk herkenbaar 

 aan zijn fraaie kuif. De voorhoofdsveeren nemen naar achteren 

 in lengte toe, terwijl twee ervan weder aanzienlijk langer zijn 

 dan alle andere, soms eene lengte van ruim 8 cM. bereikend 

 en breed eindigend. De manoek mhè is hoofdzakelijk boschvogel, 

 maar daalt dikwijls tot de lagere bosschen af. Zijn voedsel 

 schijnt hoofdzakelijk van dierlijken aard te zijn. 



e. Familie der Beeklijsters (Mgioj'honidae). 



Deze vroeger bij de familie der Echte Lijsters gerangschikte 

 vogelgroep wordt op Java door twee soorten vertegenwoordigd, 

 die eveneens tot de tamelijk zeldzame vogels moeten worden 

 gerekend. In de lagere, bebouwde en bewoonde streken vindt 

 men ze althans nooit en de ééne soort, Mijiojihoneus cyanetis, 

 HoRSF. is zelfs in de hoogere streken schaarsch. 



Zij ontleenen hun naam aan de gewoonte, zich gaarne nabij ' 



