(92) 
ware het mogelijk , dat het ligehaam konde blijven bestaan, 
dan zoude hetzelve voedsel vereischen , ’t welk in dit kli- 
maat niet te vinden zoude zijn! Men weet immers, dat 
stof-verwisseling bij eene arterieele bloed-crasis en vigueur 
is. Men kan dit bij den jongeling, wiens borst zich begint 
te ontwikkelen , duidelijk waarnemen. Er zoude zich eene 
dierlijke warmte ontwikkelen, die ons het leven onverdra- 
gelijk maken zoude, want hoe meer oxygenium het bloed 
absorbeert ‚ des te meer voedsel wordt er geassimileerd, 
des te meer dierlijke warmte ontwikkelt er zich. Het is 
derhalve niet denkbaar, dat bij eene aanhoudende middel- 
bare warmte van 80° F. een arterieele bloed-crasis praedo- 
mineren kan ; evenmin als nabij de noorder of zuider pool 
eene veneuse ; want de harmonie tusschen den mensch en 
de physieke wereld zoude verbroken zijn , zelfs de harmonie 
tusschen den geest en het ligchaam van den mensch zoude 
verbroken zijn. Op zelfsbehoud bedacht te zijn, is het we- 
zen van den mensch; van daar, dat hij in de heete streken 
tegen eene toenemende veneùüse bloed-crasis,in de bevroze- 
ne luchstreken tegen eene arterieele , in de gematigde lucht 
streken tegen eene al te afwisselende bloed-crasis strijden 
moet , voorgelicht door zijn verstand. Dit doet hem als mensch 
ontwikkelen; dit hecht hem aan het land, dat hem het 
noodige geeft, indien hij het slechts weet te vinden; dit 
boeit hem aan de natuur , die hemin zijne pogingen de be- 
hulpzame hand toereikt, aan de natuur, die hem met de 
grootste rijkdommen begiftigd heeft, maar die hij zelf moet 
zoeken , --- die hij door zelfstandigheid verkrijgen moet. 
Wij willen nu de voorzorgen der natuur nagaan, die zij 
aanwendt tot behoud van ons organisme, bij eene vermin- 
derde uitademing van acidum carbonicum en bij eene te ge- 
lijk tijdelijk verminderde inademing van oxygenium ; want 
indien er geene andere organen bestonden, die het bloed 
decarboniseerden, dan zoude de aderlijke bloed-crasis van 
