On) 
omdat hij straffeloos als plant of als dier wil leven? of is 
het, dat hij als een buitengewoon wezen wil beschouwd 
worden, indien hij, niettegenstaande dien hoogst nadeeli- 
gen invloed der warmte, zich als zedelijk schepsel ont- 
wikkeld heeft? 
Met eene moederlijke zorg en liefde, met de grootste 
voorzigtigheid en oplettendheid neemt de natuur ons lig- 
chaam in haren hof op, alwaar de zomer bijna niet eindigt, 
waar de reuk-organen onophoudelijk opgewekt worden. Zou- 
de nu diezelfde Natuur door hare eenvoudigheid en ver- 
scheidenheid, ons oog uit den slaap trachten te houden, 
terwijl zij onzen geest in slaap wiegt, terwijl zij ons hart 
toeschroeit ? | 
Wat zoude men in Zuropa van eenen tropen-bewoner 
denken , die vertelde, dat men in de gematigde luchtstre- 
ken niet zelfstandig kan denken of handelen, dewijl er 
dan eens eene benaauwende hitte bestaat, die hij niet kent ; 
dewijl er dan eens eene kouge aanwezig is, waarvan hij 
zich geene idée kan koesteren? Zoude men niet met Schu- 
bert antwoorden, warmte noch vochtigheid , land noch wa- 
ter kunnen den mensch weinig veranderen, zoo lang in 
hem een element leeft en werkzaam is, dat even als de zon 
en het water de bewoonde landen derzelver vochtigheid 
geeft , en de scheppende gelijk de strijdende elementen der 
natuur in bedwang houdt (1). En dit zeggen wij ook met 
Schubert; want niet de warmte van ons klimaat (welke 
door zóó vele bijomstandigheden, zoo als wij later zullen 
zien, getemperd wordt) doet onzen geest inslapen of de 
‘zinnelijkheid najagen; maar zoo als Mippocrates (2) en 
(1) Die Geschichte der Seele 1830 p. 737. 
(2) At animi robore et laborum tolerantia non eque a natura 
valent, sed accedens vite institutum id efficit. Socordia et quiete 
