(143 ) 
tijdstroom werden opgelost. Dit tijdperk ‚ meer een tijdvak 
van vlugschriften , dan van wetenschap, heeft voor de na- 
tuurhistorische wetenschappen , den naam van geen enkelen 
Nederlander aantewijzen (Truxserc, waséen Zweed , Noros- 
gaeen Spanjaard ,SoxserAteen Pranschman ,Manspex een 
Engelschman), en maakte plaats voor het derde, toen Brit- 
tanje’s magtige invloed onze in Frankrijk ontbonden” na- 
tionaliteit een Engelsch karakter ‘ opdrong, waaruit later 
onze zelfstandigheid is herboren. Horsrrerp, Raerres, CrAw- 
runp, Leiper , Macrexzie , ziedaar namen, die in de let- 
terkundige geschiedenis dezer Indiën voor immer zijn ge- 
vlochten ‘en van den onmiskenbaarsten invloed geweest, 
op wat later onder het hersteld Nederlandsch gezag is gear- 
beid.— Wijaarzelen daarom, de jaren na 1816 als een nieuw 
tijdvak te beschouwen, aangezien de staatkundige omwente- 
lingen , als te individueel, (1) niet als maatstaf kunnen wor- 
den aangenomen , wanneer de wetenschappelijke omwentelin- 
gen niet synchronistisch met dezelve invallen. Evenwel is 
het merkwaardig, dat na het Engelsch tusschenbestaur, de 
door Rarrres gegeven impulsie ‚ door het Nederlandsch gou- 
vernement zoowel in Europa als hier, ten krachtigste is 
onderhouden door de daarstelling der Natuurkundige Kom- 
missie als anderzins, en dat sedert eene rei van mannen is 
opgetreden , waaraan de Natuurlijke geschiedenis dezes Ar- 
chipels even groote verpligting heeft. Rersxwanpr, Bruxe , 
Kv en vAn Hassert , Bore, S.“Morrer, Kortuars en Höz- 
SER; hebben door hunne verrigtingen regtmatige aanspraak 
op onze erkentelijkheid; Brite vooral als Java’s Phyto- 
graaph. En is het ook waar, dat sommigen dezer man- 
nen , hetzij door te overstelpende andere werkzaamheden , 
hetzij door vroegtijdigen dood, niet zelve als auteuren over 
G)n.L in verhouding tot de wetenschap. 
