C177) 
dievonder de Laurieren even bijzonder is als eetbare en 
smakelijke vrucht, als de hierin het wild groeiende Dawon 
talie (Cassyta filifor “is L.), door hare zonderlinge vor- 
men. Overigens melden wij, als tot de Thymeleze behoo- 
rende, nog slechts de Doedoeren-an (Zleagnus latifolia 
L.) en Gajang (Znocarpus edulis Forst.), het afkooksel 
van welks adstringerenden bast, vroeger zelfs onder de 
Europeesche geneeskundigen in deze gewesten, als krachtig 
middel tegen chronische dysenterie in goeden naam stond 
en welks geroosterde vruchten, nog heden, door de in- 
boorlingen der Molukken , als spijs worden genuttigd. 
nd tid @; 
Slechts enkele Aristolochise, de Ar oiĳ Katoek ie 
chia acuminata Lam), herinneren. ons te Batavia deze 
klasse, elders een’ rijkdom schenkende van geneeskrachtige 
gewassen. De Vepenthes Gymnamphora met hare prach- 
tige bladbekers weinigen onbekend, tiert in den humus en 
aan de mossige boomstammen van het gebergte , maar. zoekt 
de laagte niet. 
Evenzoo zeldzaam treffen wij hier aan , de 
Plumbagines , 
waarvan de in de moerassen levende Seriwan (Plumbago 
auriculata Lam) bijkans alleen het oog trekt. 
Talrijk in individu’s, is echter ook de omvattende klasse 
der Eed 
Aggregata , 
hier weinig rijk aan vormverscheidenheden, en hoezeer 
meerdere tot dezelve behoorende geslachten allerwege zijn 
aantetreffen , zijn zij weinige slechts, in verhouding tot de 
meer dan 800 geslachten, die wij van dezelve kennen, en 
