(208 ) 
krachtig is, voor ons van geen belang (I). Wij kunnen 
dus overgaan tot de gewigtige 
Tricoccae , 
waarvan Batavia eene menigte soorten oplevert. Rijk aan 
sterk werkende beginselen, zijn de Euphorbiaceën reeds 
eeuwen bekend als schadelijke, vergiftige , verdachte of ge- 
neeskrachtige planten. Hier zijn ze overvloedig en overal 
ontmoet men ze in tuinen, in de kampongs en zooals reeds 
vroeger gezegd is, langs de wegen; vooral den Djarakh 
Kosta (Jatropha Curcas L.) den Patta toelang (Zuphor- 
bia Tirvcalli L.) voor welks scherp melksap de inlanders 
eene bijgeloovige vrees koesteren; de Tjirrimej (Cicca 
nodiflora), welker vruchten raauw, doch voornamelijk 
ingelegd worden gegeten en welker wortels hevige braak- 
wekkende en purgerende eigenschappen bezitten ;de Boewah 
Malakka (Zmblica officinalis), welke insgelijks ingelegd 
genuttigd worden en onder de econfituren der Chinezen 
eene voorname plaats bekleeden; de Manirang (Phijllant- 
hus urinarius) die allerwege in het wild groeit, en helaas 
meer door de inlandsche vrouwen tot onzedelijke einden 
wordt misbruikt, dan in de geneeskunde van derzelver 
voortreffelijke diuretische en specifiek op de uro-genitaal 
slijmvliezen werkende eigenschappen wordt voordeel getrok- 
ken. Behalve deze zijn nog vele hier voorkomende Eu- 
phorbiaceen van stellig nut. Wij herinneren de eigenlijke 
Euphorbia-soorten (2), planten wier vormen ons de Cac- 
teën herinneren, wier wit, scherp, bijtend sap, in- 
[1] Van de Celastrineën hebben wij hier den Jajamboan(Evo- 
nijmus Javanicus BĲ; van de Rhamneën, Rhamnus filiformis Roth, 
Zizijphus Jujuba Lam; Ziz. nitida Roxb., Ziz. Napeca Lam, 
Ziz. oenoplia Mull. enz. 
[2] Behalve de Euphorbia Tirucalli L, ziet men hier nog de 
