( 222 ) 
bij de oude zeevarenden den naam van blaauwe bergen ver- 
schaft. Men was ter dier tijde echter zeer in het onzekere 
omtrent derzelver geographische ligging, het zij dat dit het 
gevolg was van de onvolmaakte instrumenten en aanwijzin- 
gen, het zij dat men bijna nooit tot derzelver voet in het 
binnenste doordrong. Zoo heeft Valentijn in zijne kaart van 
»Java Major’ den Salakh veel verder naar het zuiden ge- 
plaatst, dan den Pangerangoh, 15 geographische mijlen van 
Batavia en slechts 5 van de Zuidkust, hetwelk eene geo- 
graphische ligging van 7° 3’ Z. Breedte en 104° 18’ 0. 
Lengte van Parijs zoude geven, wanneer men die van Ba- 
tavia op 6° 8' Z. Breedte en “104° 31 30° 0. Lengte aan- 
neemt. Op de kaart van Raffles is de breedte 6°43' Z. en 
de lengte 104° 24’ 0. van Parijs. De ware ligging moet 
volgens metingen van den Zee-officier Melvill van Carnbee 
zijn 6° 42’ Z. Br. en 104° 26° 30" 0.) van Parijs. 
Van Buitenzorg gezien, van waar de berg Z4W. liet, 
heeft dezelve een geheel ander aanzien dan uit de verte. 
Dadelijk aan den anderen kant van de rivier Tjidanie stijst 
het terrein langzamerhand tot aan den onmiddelijken voet 
van den kegelberg, welke zich plotseling in tamelijk ge- 
lijkvormige hellingen verheft, echter niet om in eene scher- 
pe punt of in een groot of klein plateau uitteloopen, maar 
om eenen scherpen rand te vormen, die in de gedaante van 
een hoefijzer omeen’ vreesselijken afgrond loopt. Deze af- 
grond iseene enge kloof, welke ontstaan is door eene door= 
braak van de noordelijke bergzijde. « Wanneer deze berg in het 
N. nietopen was, zoodat de rand onafgebroken was, dan 
hadden wij eene soort van ringberg en deafgrond verdiende 
den naam van ketel in den eigenliĳjken zin des woords. 
De buitenste kanten van den berg zijn digt met bosschen be- 
groeid; ook de binnenste hoe steil dezelve zijn mogen, 
strekken aan eene rijke doch zeer eigenaardige vegetatie 
tot verblijf. 
