(225 ) 
In het Tijdschrift voor Neêrlandsch Indië, heeft de hee, 
Junghuhn over den berg gesproken. Eerst vindt men 
een artikel in het IIe deel van den Is“" Jaargang 1838 
(pag. 486. » Goenoeng Salakh)’’. Dan volgt een tweede, zijnde 
bet eerste stuk der »Bijdragen tot de Geschiedenis der Vul- 
kanen in den Indischen Archipel?’ IV? Jaarg. 1842. pag. 97. 
De heer Teijsmann heeft in de aangehaalde stukken aan- 
leiding gevonden tot zijne »Kritische aanmerkingen op de 
Bijdragen van D". Junghuhn tot de Geschiedenis der Vul- 
kanen’”’ , in meergenoemd Tijdschrift van denzelfden Jaar- 
gang. pag. 487 te vinden, welke aanmerkingen de »Kri- 
tiek op de kritische aanmerkingen’ van de zijde des heeren 
Junghuhn in den Ver Jaargang van dat Tijdschrift uitlokten. 
Deze polemische schriften hebben echter weinig: nieuws 
over den Salakh aan het licht gebragt. Dit kon daarom ook 
het geval niet zijn, dewijl men de baan van personaliteiten 
betrad en de kampvechters alsdan gewoonlijk zich niet 
meer om de zaak, maar om hun 7% bekommeren... Het is 
te betreuren dat de strijd eene dusdanige rigting heeft ge- 
nomen. Er zijn in Indië zoo weinigen, die zich op het na- 
vorschen der natuur toeleggen, en het veld van onderzoek 
is zoo groot, dat eene vereeniging van deze tot bereiking 
van dit schoon en groot doelallernoodzakelijkst is en dus- 
danige twisten deze vereeniging, wanneer ze dezeolve ook 
al niet onmogelijk maken, toch nog verder moeten ver- 
schuiven. Eene wetenschappelijke kritiek der werken is 
steeds nuttig geweest; zij heeft echter ook altijd de wapens 
van personaliteit als niet met de eer passende veracht , of- 
schoon dezelve nog eerder aan deze kunnen toegestaan wor- 
den, dan aande oorspronkelijke werken zelve, die zij beoordeelt. 
Van den anderen kant moeten wij ons ook wachten; om ie 
dere kritiek van onze daden als eenen aanval op onze per- 
soon te beschouwen. Dit is eene aantrekkelijkheid, welke. 
