(232 ) 
temeer nam het mos toe, zoodat men ten laatste noch grond, 
noch wortelen, noch boomstammen meer ziet, daar elke 
plek rijkelijk van hetzelve voorzien is. Men gaat ook niet 
meer op den grond, maar op boomwortelen, welke zooda- 
nig in elkander zijn gekronkeld, dat dezelve niet lostema- 
ken zijn, en. welke eerst van 2— 5 voet boven den grond 
huune stammen verheffen. Het is niet gemakkelijk op 
eene dusdanige vloer te gaan. Men moet bijna altijd al _ 
springende te werk gaan. De sprongen mislukken daaren- 
boven zeer dikwijls, dewijl het mos het ware punt van on- 
dersteuning verbergt en dikwijls vergane wortelen onder de 
voeten van den bezoeker breken. Tegen 4 uur bereikten 
wij de hoogste streken. De scherpe Oostenwind maakte het 
raadzaam, om ons nachtleger niet op den top of, op de 
kamhoogte opteslaan, maar iets lager onder den wind. 
Het was niet gemakkelijk eene plaats te vinden, die 
groot genoeg was, om er eene tent op te rigten. Zoodra 
deze echter gevonden was, gingen wij aan het werk om ons 
eene eenigzins aangename rustplaats te bereiden. Wij wa- 
ren in een’ vochtigen nevel gehuld, tot dat de maan den- 
zelven uiteen dreef. 
Den 3er November begaven wij ons des morgens vroegtij- 
dig naar den top, waar wij op verscheidene plaatsen de boo- 
men lieten omhouwen om ons een uitzigt over den bouw en 
zamenhang van den berg zelven te verschaffen. Het ver- 
schiet was te zeer in nevelen gehuld dan dat het gezigt 
hiervan ons een bijzonder genot verschafte. Over den za- 
menhang der deelen van den berg daarentegen verkregen wij 
een beter begrip dan wij tot hiertoe gehad hadden en dan men 
het algemeen aan den voet kan verkrijgen, Het resultaat 
onzer nasporingen is reeds in eene voorgaande afdeeling 
behandeld. Eignaardig en ijzingwekkend was voornamelijk 
het gezigt in de binnenste diepte van den berg, ofschoon 
men wegens het hoog standpunt slechts zeer onzekere ver- 
