(243 ) 
Salakh als de plaats opgeeft en deze soort »bijna het ge- 
heele jaar” zoude bloeijen. De eenigste Compositae, die 
wij op den top des bergs aantroffen, was eene Var. van 
de Gymnura sarmentosa. De Varens, welke nog eenigen in- 
vloed op de physiognomie der plantenwereld in deze streken 
hebben , zijn het schoon Polypodium Horsfieldii met des- 
zelfs Lotos-vormig blad en de sparachtige Gleicheniaceen , 
Deze species alleen wassen in eene zoo groote menigte te 
zamen , dat zij zich als massa’s vertoonen. 
De Boomvarens staan te veel op zich zelve dan dat men hier- 
van hetzelfde zou kunnen zeggen. Derzelver werking op den 
bezoeker ligt hoofdzakelijk in het contrast van derzelver ha- 
bitus met de vormen der overige boomen, en in de poëtische 
schoonheid en symmetrie van derzelver vormen, waarin zij 
zelfs de palmen overtreffen. 
Bij het opklimmen bemerkt men zekere planten, die naar 
mate men hooger stijgt des te later bloeijen, zoo dat men 
aan den voet van den berg rijpe, wat hooger onrijpe 3 nog 
wat hooger de geopende bloesems en eindelijk slechts nog 
bloemenknoppen vindt. Ik was eerst geneigd dit als eene 
algemeene wet aantenemen maar bevond later, dat dit aan 
groote wijzigingen onderhevig is, waarop ik zal terug ko- 
men. Even als het aantal soorten met de hoogte afneemt, 
even zoo ook de grootste der individu’s. Deze wet geldt 
niet voor de Kryptogamen, daar de Boomvarens, de Glei- 
cheniaceae , en verder ook van de Lycopodiaceen , het Lyecopo- 
dium spectabile, van de Mossoorten het Dicranum Blumei 
en andere dit tegenspreken. Voor de Phanerogamen daar- 
entegen gaat het , met betrekking tot de meeste Familien, 
dooë. Want, ofschoon het bosch zich tot aan de kruin 
verheft en er nog boomen van 40—60, doch zeer zelden 
van 80 voeten hoogte voorkomen, zoo is er geene zooda- 
nige reuzengestalte voorhanden, als de Ficus, Liquidam- 
bar en andere in lagere streken aanwijzen. 
