C 245 
van een werk, dat na het bezoeken van de Solfatara, door 
den heer Schwaner vervaardigd wierd. In den eersten ar- 
beid van den heer Junghuhn over den Salakh vindt men 
eene hierop betrekking hebbende schildering van eene zaak- 
kundige hand, (Tijdschrift voor Neêrl. Ind. [. Jaarg. 1° DL. 
pag. 495). Dit is een arbeid, waarvan ik, wat den hoofd- 
inhoud betreft, gebruik maken en hetwelk ik door aanhaling- 
steekensin den tekst vermelden zal. Eindelijk zullen hier 
eenige aanteekeningen, die in brieven naar Europa gezon- 
den werden (in het einde van 1842) op de plaatsen, waar 
dezelve behooren , ingevlochten worden. 
Ons reisgezelschap bestond uit de heeren Schwaner, 
den Hortulanus Teijsmann, Baron van Lijnden en de ver- 
vaardiger dezes. Wij reden den eersten dag over Tjampea 
naar Tjibining; op beide plaatsen hadden wij aan de gast- 
vriendschap van den heer Wattendorff veel te danken. — 
Tjibining ligt onmiddelijk aan den voet des bergs aan de 
westzijde. Het heeft deszelfs naam te danken aan eene 
beek , welker water uitstekend helder is en daarom den 
Sundaschen naam van »helder water’ met regt verdient. 
De rijstkultuur houdt hier geheel op,en met deze, die der 
eetbare Aroïdeen, Kokospalmen en andere voedingsgewas- 
sen meer. … Daarentegen heginnen hier de groote koffij-aan- 
plantingen , die tot boven de 2,000 voeten stijgen. 
Den Let December 1843 verlieten wij Tjibining, des mor- 
gens vroegtijdig, reden door de koffijaanplantingen en een 
gedeelte van het bamboebosch. De weg werd hier echter 
zoo steil en steenachtig, dat wij de paarden terug zonden. 
Hier is het bamboebosch nog in zijne oorspronkelijke ge- 
daante en in volle kracht en schoonheid aanwezig. Hal- 
men van de dikte van het dyeteen eens mans en van 
60 voeten lengte, zijn niet zeldzaam. Lepidagathis repan- 
da komt in overgroote menigte voor. Wij kwamen bijna 
onmerkbaar in het eigenlijk oorspronkelijk bosch. Eene 
