(254 ) 
gens met Ericaceën, Loranthus of eenig gewas bedekt- 
Mossen hebben zich op den grond en steenen opgehoopt, 
Zelfs struiken, die op andere plaatsen Pseudoparasieten zijn , 
wortelen hier in den grond, zoo als de Rhododendrum Java- 
nicum, de Thibaudia elliptica, de Ficus diversifolia en de 
Medinilla Javensis. Ook is het de aandacht waardig, dat 4 
der zich daar bevindende struiken klieren in de bladeren 
hebben. De speciesnaam »punctata’”’ heeft reeds betrek- 
king hierop. De Ficus diversifolia heeft schoone goudgeele 
punten op de donkergroene schitterende bladeren. De Me- 
lastoma setigerum heeft in de tusschenruimten van derzel- 
ver digt ineengedrongen bladeren zwavel, die zich als fijne 
geele strepen vertoont. De bladeren geven bij het verbran- 
den eene blaauwachtige vlam en verspreiden duidelijk eenen 
zwavelreuk. Onder het vergrootglas geloof ik ook zwavel 
in de zelfstandigheid der bladeren bemerkt te hebben. Deze 
eigenaardige vegetatie van de Solfatara schijnt bijna de- 
zelfde te blijven. Aan den Poeloesárie waar de Kawa klei- 
ner is dan aan den Salakh en lager ligt, is het varenkruid 
door Aspidium bantamense Bl, Gleichenia vulcanica en 
bifurcata, de Melastomaceen door Dissochaeta inappendicu- 
lata vertegenwoordigd; van de Ericaceen komt slechts nog 
het Rhododendrum Javanieum voor. Men vindt daarbij te- 
vens nog de Arnoldia pinnata Bl. en den Cornus stricta Zoll. 
en Mor. (n. sp.) De soorten zijn aldus niet meer alle de- 
zelfde, maar de Familien en de Physiognomie blijven in zoo 
ver gelijk als het onderscheid der hoogte van de localitei- 
ten het gedoogt. 
Wanneer er ergens plaatsen worden gebles waar de 
vegetatie afhankelijk is van en voornamelijk bedongen wordt 
door de gesteldheid des bodems of door geologische verhou- 
dingen, dan is het hier, in en om deze Solfatara, waar 
de uitwerkselen der nog werkende krachten, de effecten 
der geologische vorming met zekerheid aangetoond kun- 
