(276 ) 
zen, waarvan ons de afkomst nog niet bekend is, of wel= 
ke wij nog niet hebben kunnen herkennen, zullen wij wel- 
ligt later spreken. 
Ook hunne dierlijke geneesmiddelen zijn zeer talrijk. 
De Zoölogie heeft onder hen meerdere beoefenaars, en ook 
hunne toenemende kennis der dieren, heeft hen er toe ge- 
leid, voor de geneeskunde nut van dezelve te trekken. 
Zij verdeelen de dieren in 
Gevederde, » 
Behaarde , 
Naakte, , 
Geschaalde en 
Geschubte. 
De mensch (Sjaou-tien-ty—=Microcosmus) is de edelste 
van alle naakte dieren; de Foeng-hwan (Phoenix, volgens 
de beschrijving de Argus giganteus) staat aan het hoofd der 
gevederde, en de Meé-lien (Eenhoorn, waarschijnlijk fabel- 
achtig) aan dat der behaarde. Een hunner beste werken 
over Zoölogie is de Poen-tsjouw-kang-moeh, eene door 
Li-Sji-Tjin geschreven Materies medica; zoo ook de Oer- 
jáh, in drie deelen 4°, hetwelk in Kaxng-hi’s Keizerlijk 
woordenboek als een klassiek werk wordt aangehaald. 
Hunne keus van dierlijke geneesmiddelen is vooral ge- 
vallen, op dieren van eene bijzondere gedaante of een on- 
’ 
& 
aangenaam uiterlijk. Hierin, zoowel als in de keus hunner 
spijzen openbaart zich alweder de zonderlingheid van dit 
volk. Gelijk Padden, Kikvorschen, jonge Leguanen (Tu- 
pinambis bivittatus Kuhl.), jonge Sawah-slangen (Python 
Javanicus) en andere dieren, waarvan de Europeanen en 
Inlanders een afschuw hebben, bij de Bataviaasche Chine- 
zen gewilde spijzen zijn (1), zoo ook staan bij hen als ge- 
Li] ’s Avonds, vooral bij vochtig weder of na overstroomingen , 
ziet men de Chinezen op de velden en in de grebben en slooten, 
