(286 ) 
roea en Noesa Lawoet geven een duidelijk beeld, op welke 
wijze zijen een groot gedeelte van Amboina gevormd zijn. 
Zij bestaan namelijk boofdzakelijk uit Koraalkalk , die niet 
alleen nabij de zee maar ook op de toppen der bergen ge- 
vonden wordt. 
Door onderaardsche krachten schijnt dat gene, wat vroe- 
ger grootendeels door de zee bedekt was, opgeheven en 
zelfs tot aanzienlijke bergen gevormd te zijn. Bij zulke op- 
heffingen van den grond, die met zware aardbevingen en 
vulkanische uitbarstingen zijn vergezeld geweest, is de 
‚grond op vele plaatsen gespleten en van een gescheurd. 
Zulks ziet men bijzonder schoon en duidelijk in de verhe- 
vene vlakte tusschen Saparoea en Haria. Daar zijn in den 
rotsachtigen grond vele ruwe-, poreuse gaten en scheuren, 
maar ook sommige, welker wanden glad en als uitgeslepen 
zijn. Door deze laatste zijn waarschijnlijk bij bovengenoemd 
proces , gassoorten (b.v. koolzuurgas) ontweken en zij zijn 
als zoo vele kleine kraters te beschouwen, die eenmaal in 
werking zijn geweest. —Deze koraalkalk is door den tijden 
de wateren bijna geheel tot druipsteen (Kalksinter) veran- 
derd, ruw, poreus, scherp , doornig, doch men kan nog 
overal de koraalstructuur herkennen. 
De in denzelven voorhanden schelpen Dekdoned alle tot nog 
levende geslachten , zoo als Tridaone, Ostrea, hetwelk be- 
wijst, dat de formatie tot de nieuwe behoort. Deze rots- 
soort,,door de Europeanen Klipsteen genoemd, formeert 
vele holen, waarvan sommige langs de steile kust van Haroe- 
koe vrij aanzienlijk zijn. De rots levert een’ vruchtbaren 
grond op, zoo zelfs, dat men langs de kust in zee liggen- 
de rotsen ziet, die bijna, niet met aarde bedekt, maar toch 
vol boomen en heesters zich vertoonen. Behalve deze for- 
matie, die in verband met de minerale wateren, welke de- 
ze eilanden bezitten, de vorming door vroegere vulkanische 
werkzaamheid bewijzen, vindt men in het gebergte van 
