( 294 ) 
scheikundig werde onderzocht. Zoo men aan hooger gelegen 
plaatsen het loopend water in pijpen opving en in de stad leid- 
de, zoude men niet alleen schoone bronnen maar ook pu- 
blieke baden kunnen aanleggen die tot gemak en behoud 
der gezondheid van de bevolking veel zouden bijdragen. 
Maar men laat zonder hierop acht te slaan de kreken naar 
de baai loopen; ja sommige formeren, zooals de Waij Ti- 
tor, die een tak van den Batoe Gadja is, loopende door 
modderige sagotuinen der stad, moerassen die niet weinig 
tot de ongezondheid der plaats bijdragen. Men noemt ook 
om die redenen den Waij Titor sedert oude tijden de mod- 
derrivier. 
De omliggende eilanden bezitten minerale wateren zoo- 
als op Oma, Saparoea en Noesa Lawoet, (als te Haroekoe: 
Sila bij Oma, zwavel inhoudende, van eene hooge tempera-_ 
tuur; Saparoea: tusschen Tiouw en Porto, zoutdeeler bevat- 
tende, en Noesa Lawoet ; kampong Amet, een zwavel hoy- 
dende beek van eene hooge temperatuur) warme bronnen 
gevonden worden, die derzelver oorsprong aan vulkanische 
werking te danken hehben. 
De Baat. 
Het eiland Amboina wordt in zijne lengte door de baai in 
twee deelen gescheiden in het noord-oostelijk gelegen Hitoe en 
_ in het zuid-westelijk Leitimor (op welk laatste de stad ligt). 
Beide zijn de door den pas Bagoealamet elkander vereenigd. 
Het land komt niet ver van de stad, bij den zoogenaam- 
den Kaaimanshoek bijeen; dan wordt de baai weder breeder. 
Daar zij overal met bergen omringd is, levert zij schilder- 
achtige tooneelen en wanneer men van den eenen oever 
naar het hoog land aan den anderen ziet, schijnt zij min- 
der breed dan zij werkelijk is; zoo vertoont zij zich voor 
Amboina als eene schoone breederivier. De inwoners der 
