( 298 ) 
er. een preecipitaat van phosphas calcis verkregen. Men 
filtreerde en loste hetzelve in verdund salpeterzuur op en 
onderzocht de oplossing met nitras argenti: het ontstaan 
geelachtig precipitaat was phosphas argenti. Het filtraat 
van de phosphorzure kalkaarde werd met verdund salpeter- 
zuur geneutraliseerd en daarna Nitras argenti bijgevoegd. 
Er ontstond nog een geelachtig preecipitaat van phosphas 
argenti. 
Bovengenoemd salpeterzuur filtraat bevat dus 0,112 grm. 
phosphorzure kalkaarde. 
Het filtraat (A) werd met ammonia neêrgeploft en het 
ontstaan geelachtig przecipitaat op de gewone wijze door 
bijtende potasch in ijzeroxydehydraat en aluinaardehydraat 
ontleed. 
De verkregene ĳzeroryde woog 0,020 grm. 
» » aluinaarde » 0,176 » 
Uit het filtraat des geelachtigen preecipitaats werden op 
bekende wijze 0,694 grm. koolzure kalkaarde verkregen 
en 0,350 grm. phosphorzure-magnesia ammonia. 
De laatste bevat 0,057 grm. magnesia, welke aan 0,120 
grm. koolzure magnesia beantwoorden. 
Resultaat van Proef L. 
Vaste deelen van 7500,000 grm.water: 1,688 grm. ; deze 
bestaan uit: 
Kiezelaarde . . . . - 0,635 grm. 
Phosphorzure kalkaarde . 0,112 » 
IJzerozyde . … … . «0,020 » 
Aln sardant. ‚te oes tn 
Koolzure kalkaarde . . 0,694 
» magnesia . . - 0,120 
Buitendien bevatten (zoo als uit Proef IL. te zien is) de 
vaste deelen koolzuren kalk en koolzure soda, zoodat de 
som der afzonderlijke bestanddeelen grooter is, dan die der 
ontleede substantie. Dit gewigtoverschot heeft zijn’ grond 
