(307 ) 
wals ook een Woordenboekje bijgevoegd, waarin de inland- 
psche tot de kruidkundige namen zijn herleid. 
„Daar, waar nieuwe planten het noodig hebben gemaakt, 
»heb ik derzelver beschrijving in korte noten onder den 
»text gevoegd en nu en dan ook deze gelegenheid waarge- 
»nomen , ook omtrent niet nieuwe maar minder bekende 
»planten eenige aanmerkingen bijtevoegen. Deze zijn, als 
pslechts voor kruidkundigen bestemd, in het Latijn ge- 
pschreven om ze meer toegankelijk te maken voor andere 
» natiën. 
»De groeiwijze heb ik bij elke plant door de teekens M. 
»R. T. A. Aa. ). opgegeven ; M, beteekenende eene een- 
»jarige-, R eene vaste plant, T een’ heester, A een’ 
»kleinen- en Aa een’ grooten-boom, terwijl het teeken ) 
peene klimmende plant aanduidt,” 
»J. C. Hasskarl.”’ 
De Catalogus van den heer Hasskarl bevat op 391 blad- 
zijden ‘8vo. de eigenlijke opgave der planten des tuins, 
het Latijnsch geslachtregister , eene opgave der verkortingen 
van de namen der sehrijvers, en voorts eene lijst der in- 
landsche plantennamen. 
De eerste opgave is naar het Natuurlijk \stelstel gerang- 
schikt, terwijl Blume in zijnen Catalogus het geslachtstelsel 
van Linnees volgde. Dit is een wezenlijke vooruitgang. Welk 
der natuurlijke stelsels gekozen werd, was van minder be- 
lang, want er bestaat er welgeen, zonder kleinere of groo- 
tere gebreken. Eigenlijk kan er slechts een natuurlijk stel- 
sel bestaan, de Natuurwet zelve, volgens welke de planten 
zijn gevormd en onderling verwant. De natuurlijke stel- 
sels, die wij maken, zijn slechts pogingen tot de ‘erkenning 
dier eeuwige natuurwet te geraken. 
De' heer Hasskarl heeft het stelsel van Endlicher gevolgd, 
zooals het in zijne Genera Plantarum is ontvouwd. Hij ° 
