(313 ) 
terwijl de schriftspraak voor slechts 8 derzelve bijzondere 
teekens aangeeft. De Soendasche taal heeft eene veel- 
voudiger voecalisatie dan de Maleische , zoo veelvoudig zelfs, 
dat hare klanken niet alle door onze schriftteekens getrouw 
kunnen worden aangeduid. Bij de verklaringen daarom- 
trent van den heer Hasskarl, kunnen wij nog voegen, dat 
u niet de zuivere u (b. v. de Fransche, Nederduitsche) 
aanduidt , maar een’ klank , welke de korte e meer nabij- 
komt. 
ie beteekent de zuiver lange 2. 
i, meestal een’ korten tusschenklank van é en 6. 
eh , beantwoordt ongeveer aan de Fransche €, zelden aan 
de é. 
o, klinkt zelden als de zuivere o maar beantwoordt ee- 
nigzins aan den klank o in het Nederduitsche orde. 
Wie de Soendanezen niet heeft hooren spreken, zal be- 
zwaarlijk alle plantennamen van des heeren Hasskarl’s ca- 
talogus juist leeren uitspreken. 
Ik kan nu wel zeggen, alles te hebben aangevoerd, wat 
tegen den arbeid van den heer Hasskarl intebrengen is. 
Vele der aanmerkingen bieden misschien gegronde stof tot 
verdediging aan, maar derzelver discussie voert in afdee- 
lingen der Botanie, welke reeds jaren lang het veld van ge- 
leerde twisten zijh , zoodat anderen, verre van daarin stof 
te vinden tot berisping , misschien juist van een tegenover- 
gesteld gevoelen zijn. 
Ik kom er op terug ,dat de arbeid van den heer Hasskarl 
een zeer naauwkeurige is, welke hem te meer moeijelijk 
moet zijn, geweest , vermits hem dikwerf de gewigtigste let- 
terkundige hulpmiddelen ontbraken , welke hem zijnen weg 
zouden hebben kunnen verkorten. De heer Hasskarl heeft 
echter zooveel daarbij gewonnen , dat hij zelf moest nazien 
en in de natuur nazag , wat hij welligt dikwerf slecht uit 
de werken der geleerden Zona fide auctoritatis overge- 
1° Jaar. 2° Arrev. 21 
