( 330 ) 
JO. Bepaling van het Acidum silicum. 
445,36 grm. water gaven acid, silicum 0,0655 — 0,01471 
ten honderd. 
d4. Vergelijking van de door witdampen verkre- 
gen hoeveelheid vaste deelen, met de door additie der 
vit bovengenoemde proeven verkregen bestanddeelen als 
contrôle. | 
Volgens 1 gaven 100 deelen water: vaste deelen 0,44700 
100 deelen water gaven : Chloruretum potassii 0,00945 
» sodit 0,31254 
Carbonas sodee 0,03571 
y calcis 0,04133 
yp magnesisee 0,03292 
Oxydum ferri 0,00145 
Aecidum silicum 0,01471 
‚totaal 0,44811 
Uit deze proêven is het bovenstaand resultaat berekend. 
Fresenius voegt er bij, dat het vrij Acidum carbonicum 
alleen aan de bron kan bepaald worden en verder dat, wan- 
neer men eene zeer geconcentreerde oplossing der alkalische 
zouten (2) met een weinig amylumpap vermengt en er Aqua 
oxymuriatica of Acid. nitr. bijvoegt, men nog eene zwakke 
violette kleur kan waarnemen, waaruit men ziet, dat er 
Jodium aanwezig is — maar in eene zeer geringe, niet te 
bepalen hoeveelheid. | 
De analijse, die de heer Waitz van dit mineraalwater 
gemaakt heeft, is in eenige punten overeenstemmende met 
die van Fresenius, zoo hb, v. wat betreft Bicarbonas mag- 
nesige , Chloruret. sodii, maar in andere punten ook zeer 
afwijkende. 
De geneesheer, die volgens de analijse, de ziekte bepaalt, 
welke door het mineraalwater genezen kan worden, zal bij 
deze verschillende analijsen niet weten, op welke derzelve 
hij het meest kan vertrouwen. Hier is derhalve het be- 
