( 348 ) 
schen bouw van den berg of eigenlijk over deszelfs eigen- 
aardige verhoudingen tot de vegetatie beloofde. 
Den I5den November, des morgens vroeg, verliet ik Bui- 
tenzorg en begaf mij naar de brug, welke aan den nieuwen 
weg naar Gadog over den Tjappoes gebouwd is. Hier deed 
ik barometrische waarnemingen. Om tien uur begon ik 
het half uitgedroegd bed van de rivier te beklimmen , daar 
ik besloten had, om dit zoo lang voorttezetten, tot ik aan 
de andere zijde van den berg aangekomen was of gedwongen 
wierd, onverrigter zake langs denzelfden weg terug te keeren , 
dien ik eenmaal ingeslagen had. 
Langen tijd is de val van het rivierbed zeer gering en 
men zoude naauwelijks bemerken dat men stijgt, wanneer 
niet de steenen in hetzelve tot een eeuwig klimmen en 
dalen dwongen. De oevers aan beide zijden van de ri- 
vier, zijn bijna van de brug af altijd loodregt, doch niet 
bijzonder hoog, meest tusschen de 15—20, doch zelden van 
25 —30 voeten hoog. Wanneer men hooger is geklommen , 
is het bosch op de hoogten digt bij de rivier omgehouwen , 
en heeft plaats gemaakt voor Gaga- en Tiparvelden. Slechts 
de kanten, zoomen en de dalengte zijn met eene oorspron- 
kelijke vegetatie bewassen. De planten langs de rivier, 
hebben , zoo ver ik gekomen ben, een zeer eigenaardig aan- 
zien. Derzelver hoofdkarakter is menigvuldigheid van Fa- 
milien, Geslachten en Soorten, doch armoede in de ontwikke- 
ling der Individu’s, zoo wel wat aantal als grootte be- 
treft. De menigvuldigheid, waarvan ik spreek, ontstaat 
door eene vermenging van zeer verschillende vegetatiestof- 
fen; want iedere plaats heeft een overeenkomstig hare lig- 
ging bepaald aantal soorten en daarenboven eene menigte 
andere, die haar door de rivier van boven of door de zwaar- 
tekracht en winden van ter zijde worden toegevoerd. 
Men kan van de brug af naar boven 3 streken onder- 
scheiden. De eerste streek is die, waar zoo wel de helling 
