(355 ) 
daarmede echter niet vol. Een der koelies hieuw eenen 
boom om, toen ik juist in mijne tent met uitpakken bezig 
was. De boom viel op de tent, sloeg dezelve neder en be- 
groef dezelve met alles wat er in was onder zijne takken. 
Ik kwam er zonder verwonding , met den schrik alleen af. Kort 
daarna legde ík mij in mijne hangmat neder, las tot 10 uur 
des avonds ensliep toen gerust tot den aanbrekenden morgen. 
Wij zetten onzen togt vroegtijdig voort. Het tweede nacht- 
kwartier was op eene hoogte van 4,300 voeten gelegen. Naau- 
welijks 100 voeten hooger, klouterden wij over eene steen- 
massa, welke naauwelijks een jaar geleden naar bene- 
den kon gestort zijn, want derzelver kanten, hoeken en 
breukvlakten zijn nog scherp en van vegetatie is nog geen 
spoor voorhanden. Het is een gedeelte van de daarnaast in 
het W. staande rots, welker bovenste gedeelte nog ver over- 
hangt en vermoedelijk ook weldra zal volgen. Over de oor- 
zaken van deze rotsstortingen zal ik later spreken. 
Na nog 300 voeten hoog over blokken, zoo groot als hui- 
zen, geklommen te zijn, stonden wij aan het bekken van 
den derden waterval, die regt voor ons uit zich naar be- 
neden stortte. Regts was de ingang van een donker hol, 
hetwelk door eene spleet van boven een spaarzaam licht 
verkreeg. Hetzelve is omtrent 30 voeten breed en 30 voe- 
ten hoog. Er stonden twee bamboepalen in, die men trap- 
vormig gekorven had. Mijne begeleiders zeiden mij, dat hier 
vroeger zwaluwen genesteld en de menschen de eetbare nes- 
ten uitgehaald hadden. Links van den minstens 40 voet 
hoogen waterstraal was eene naauwe opening, waarin een 
vermolmde boomstam tegen den muur leunde en ons tot het 
opklimmen niet meer konde dienen, hoewel dezelve in vroe- 
ger tijden zeker daartoe gediend heeft. 
Om niet eenige uren met het maken van ladders doorte- 
brengen en daar dan nog het leven bij te wagen, verkoos 
ik liever langs den bijna loodregten rotswand opteklouteren 
