( 356 ) 
en den waterval op deze wijze om te gaan. Het uitstekend rots- 
gedeelte waarop wij dit bewerkstelligden, was naauwelijks een’ 
halven voet breed. Om de koelies aantemoedigen, die daar- 
enboven alle zwaar genoeg belast waren, klom ik vooraan , 
hakte zelf den weg uit en wierp hun rottang toe, om zich 
vast te houden. Wij kwamen gelukkig op de rots, ofschoon 
eerst na een tijdverloop van bijna 2 uren. Ik kon niet 
nalaten het geduld en de volharding der opde proef gestelde 
dragers te bewonderen , waarmede zij de rotsspleten opklom- 
men en de pakkaadje met zich voerden. Zij hielden deze altijd 
op deschouders, zelfs dan, wanneer de plaatselijke gesteldheid 
deze wijze van dragen zeer ondoelmatig maakte. 
Op de hoogte van 5,000 voeten verdeelt zich de kloof 
in 3 armen. De westelijke gaat niet veel hooger en ver- 
liest zich in de hellingen van de kapala Tjappoes, die in 
het W. staat. Eveneens sluit zich de oostelijke aan den Ga- 
gak, die zich in het 0. verheft. Ik volgde den middelsten , 
grootsten arm, die hier nog weinig water heeft. Sporen van 
een pad gaven mij op nieuw moed, dewijl ik het nu voor 
zeker hield, dat ik over dien rug konde komen, welke den 
Gagak en Tjappoes verbindt. 
Tegen 12 uur stond ik aan den 4°" waterval, die ten 
minste 60 voeten hoog loodregt naar beneden valt. Regts 
en links staan eveneens loodregte muren, die mij den over- 
togt geheel onmogelijk maakten. Mijne levensmiddelen wa- 
ren bijna op, en mijne lieden dood moede. Ik zoude om 
ook hier den overtogt te beproeven, meer menschen, veel 
tijd en vandaar ook vele levensmiddelen noodig gehad heb- 
hen. Het scheen mij toe, dat de kloof daarenboven nog 
hooger steeg, en dat het laagste punt tusschen den Gagak 
en Tjappoes niet beneden de 6,000 voet kon liggen. Daar 
ik mij geheel op den achtergrond van den berg tusschen deze 
twee gedeelten des bergs bevond, en de Solfatara aan den 
anderen kant bijna aan haren voet ligt, zoo moet daar de 
