(359 ) 
breken, (de Europeesche genera b.v. tot op Rubia. Pre- 
nanthes en Neottia). 
De terugtogt was nog vermoeijender dan het opklimmen. 
De steenen waren door den regen glad geworden en de spron- 
gen veel onzekerder, dewijl het ligchaam gewoonlijk in be- 
weging was en tot eenen schielijken nieuwen sprong aanzette. 
Van mijn eerste nachtverblijf sloeg ik den hoogen weg, 
die naar de eerste kampong aan den voet des bergs loopt en 
nog al tamelijk begaanbaar is,‚in. Hier had Prof. Blume eens 
14 dagen gewoond, toen hij aan den Tjappoes botaniseerde. 
Hij was niet verder dan tot den eersten waterval gekomen ; 
zijn inlandsche leidsman was ook de mijne geweest. 
Het zal misschien niet onbelangrijk zijn, de voornaamste 
wetten der vegetatie-verhoudingen op den Salakh hier te 
vereenigen. 
le. In het algemeen volgt de verbreiding in eene loodreg- 
te rigting de wetten der verbreiding volgens de breed- 
tegraden. De eenigste maar zeer opmerkelijke uitzon- 
dering is die, dat de menigte der Monoecotyledonen 
met de hoogte belangrijk afneemt, terwijl dezelve voor 
het overige, zoowel met de breedte als met de hoogte, 
onder zekere verhoudingen ten minste , toeneemt. 
Het is natuurlijk , dat hoe hooger men komt, ook het 
aantal Europeesche familien en nog meer dat der gene- 
ra toeneemt. 
Identische species met de in Europa voorkomende, 
vindt men alleen onder de Kryptogamen. 
2°. De menigte van Individu’s staat gewoonlijk met de 
menigte der species in eene omgekeerde verhouding. 
De gezamenlijke invloeden, waaraan de organismus 
blootgesteld is, moeten in geographische-, physische- 
en geologische verdeeld worden. Men kan bij eenen 
bergrug onder de eerste slechts die verstaan, welke 
door de hoogte ontstaan. Zij zijn gelijk aan die der 
