(364 ) 
den zomer den geheelen dag door eene buitengemeen hooge 
temperatuur heerscht, en dit nog des te meer, omdat de 
teruggekaatste warmte in eene naauwe. plaats hesleken is 
en dus eenigen tijd bewaard wordt. 
Hoe snel ook de steenen en de oppervlakte der rotsen 
verwarmd worden, zoo lateff dezelve echter de tot, zich 
getrokken warmtestof even spoedig weder los, zoodra de 
lucht, boven het dal, begint aftekoelen. Van daar treft 
men op die plaatsen koude nachten en eene aanmerkelijke 
afwisseling van temperatuur aan. 
Deze tijdelijke hitte en droogte. kunnen echter voor 
de vegetatie aan den Tjappoes. van geen, nadeel zijn, daar 
de uitersten niet zoo ver van elkander liggen , om doode- 
lijk op dezelve te werken, en dit des te minder, omdat 
de onweders van tijd tot tijd het evenwigt weder herstellen. 
Om de geologische gesteldheid van den Salakh naauwkeurig 
te beschrijven , moet men meer kennis van geologie heh- 
ben, dan ik geloof te bezitten. Evenwel zal ik hier 
eenige mededeelingen bijvoegen , waarin mijne, waarnemingen 
vervat zijn, die men slechts als materiaal voor eene syste- 
matische behandeling moge beschouwen. 
De petrologische vorming gelijkt over het algemeen ge- 
heel die der overige kegelbergen van Java, welke ik tot 
nu toe gezien heb. Trachyt in zeer talrijke varieteiten maakt 
overal de grondmassa uit; Basalt, in den waren zin van 
het woord , heb ik nergens aangetroffen , ofschoon oudere 
schriften hiervan spreken, ( zoo zegt Brume dikwijls: » in 
saxis basalticis , °’ 
zie verder Diss. Geolog. de incendiis 
montium igni ard. insulze Javze, auct. A. H. vas per Boos 
Mesen, en anderen ), en dit is hieraan toeteschrijven , dat 
daarin het zuiver Basalt van de Trachytbeelden. niet genoeg 
is, onderscheiden. Het berg-profiel langs den Tjappoes toont, 
dat de berg uit kubieke stukken is opeengestapeld, wier 
