( 368 ) 
zijde van den berg veel meer voorkomen dan aan de andere 
zijden , of toen (6 jaren geleden) in veel grootere mate 
aanwezig zijn geweest dan thans; want nooit zagen of 
hoorden wij, gedurende onze togten naar den Salakh, eenen 
tijger , panther of paauw, maar wel nu en dan, doch 
zeer zelden, eenige Hijlobates. De Heer Juncmuns zegt 
niets naders over de verklaring , welke hem de Javanen 
gegeven hebben, en uit ook geen twijfel, omtrent derzelver 
waarheid. Wij echter kennen den Heer Jurencun te veel 
gezond verstand en kennis van zaken toe, dan dat hij eenig 
geloof aan de waarheid van de gegeven verklaring zoude 
hechten. 
De Zoölogische eigenaardigheden, welke de omstreken 
van de Solfatara aanbieden, zijn reeds aangetoond gewor- 
den. Aan den Tjappoes kan men hopen, den rijksten buitte 
vinden. 
De Insecten b. v. treft mên hier meer aan, dan in de 
overige streken van den berg; voornamelijk zouden de An- 
neliden en Myriapoden nog eenig nieuws kunnen opleveren. 
Van de werveldieren komt een zeer schoone kikvorsch , 
(zwart met bloedroode vlekken) tot op eene hoogte van 
5400 voeten in het rivierbed , voor. 
De vogels, welke men het meest ziet , zijn, even als in 
alle bergbosschen , de duifsoorten. Van de Hirundo escu- 
lenta is geen spoor meer voorhanden. Wie had het kunnen 
denken , dat de begeerige mensch ook hier in deze ontoe- 
gankelijke wildernis hare vreedzame huishouding zoude 
storen ? 
Onder de inlanders vindt men nog overleveringen van 
bewoners der kruin van den Salakh, van vruchtboomen eu 
andere kultuurplanten, die daar zelfs groeiden. Het is 
echter moeijelijk , iets helders uit hunne tegenstrijdige ver- 
tellingen te maken. Zoo veel schijnt zeker te zijn, dat 
zich op den Gagak eenige graven, aarden wallen, enz. 
