(374 ) 
de vergelijking der betrekkelijke exemplaren kan daarover 
zekerheid verspreiden. 
Dit zijn nog niet alle bedenkingen, welke zich er tegen 
opdoen, om verre van het middenpunt der geleerde schatten 
nieuwe genera en species een’ naam te geven. De meeste 
loopen echter daarop uit, dat door bekendmaking der soort 
de Synonijmie al te zeer verrijkt wordt. Wat voor deze 
bekendmakingen pleit, zijn meer persoonlijke dan algemee- 
ne gronden en misschien is dit juist de oorzaak, dat de 
»nova genera et species’ in de Botanische literatuur zoo 
talrijk zijn; want waar het ik in het spel komt, moet 
meest dat, wat de wetenschappen tot voordeel strekt , ach- 
terstaan. Gelukkig, dat hier bijna altijd het belang van 
beide, zoo wel van het #k als van de wetenschap, hand aan 
hand gaan. Beschouwen wij een weinig naauwkeuriger, wat 
gewoonlijk de aanleiding tot de bedoelde botanische prae- 
missen is. Om terstond met een eerlijk peccavi te begin- 
nen, het is: de ijdelheid der Autheuren. Ligt hier echter 
zoo veel kwaads in? Ik geloof bijna neen. Brandt de dich- 
ter ook niet, om de eerste vruchten zijner poëtische werk- 
zaamheid aan het publiek te kunnen voorleggen? Het pu- 
bliek houdt er zelfs van, dezelve te zien en te beoordeelen. 
Uit het vuur der kritiek kwam menig een gereinigd en met 
rijper denkbeelden te voorschijn. Menigeen, die slechts ge- 
roepen en niet uitverkoren was, bleef achter. En dwingt 
ons de maatschappij niet een weinig, zulke vlugtige bladen 
in de wereld te zenden? Noemt men niet een’ jongen man 
onverschillig of onbekwaam of traag, die niets van zich laat 
hooren en zich alleen ernstig bezig houdt met materialen 
te verzamelen voor eenen duurzamen bouw? Wordt niet in 
het gewoon leven zeer dikwijls de bekwaamheid afgemeten , 
of men een’ naam dikwijls in de registers van periodieke 
schriften ziet vof niet. 
Er zijn echter ook ernstige beweegredenen, die den rei- 
