(315 ) 
zenden natuuronderzoeker drijven om een gedeelte zijner 
waarnemingen spoedig het licht te doen zien. Is hij niet 
in een ongezond klimaat bijna altijd in levensgevaar ? Is het 
te veel gevorderd , dat zijn’ naam in de jaarboeken der we- 
tenschap genoemd wordt en tevens met zijne ontdekkin- 
gen op de nakomelingschap overga? Wanneer hij ver van 
zijn Vaderland op eenen onherbergzamen grond sterft, is 
dit echter de eenige belooning, eene belooning, die hij 
zelf niet eens genieten kan. Wie zal het hem verder kwa- 
lijk nemen dat hij zelf de planten beschrijft en namen geeft, 
welke het geluk hem op zijne togten ten deel liet vallen, 
hij zelf, in plaats van zekere liefhebbers in Europa, die 
zich geene andere moeite gaven, dan datgene, wat hij ge- 
vonden had, te koopen. Want met geld koopt men zelfs 
den roem der geleerdheid. 
Was het eindelijk slechts om den wille der groote wer- 
ken, die in Europa voortdurend verschijnen , dan nog laten 
proeven als de volgende zich regtvaardigen. Hoe spoediger 
de ontdekkingen kunnen ingelijfd worden in dusdanige al- 
gemeene schriften , des te volkomener en waardiger worden 
deze en des te langer blijven ze bruikbaar. 
De volgende waarnemingen bevatten niet alleen nieuwe 
genera en species, maar ook bijvoegsels en beschouwingen 
van de karakters en beschrijvingen vansreeds bekende. Eene 
uitvoerige bearbeiding van het genus Ficus zal afzonderlijk 
beter later volgen, wanneer men deze eerste proef niet mis- 
lukt of ontijdig vindt. De nieuwe benamingen beteekenen 
»Zollinger en Moritzi.”’ De tweede naam is die van den 
iĳverigen natufronderzoeker Alexander Moritzi, Professor 
te Solothurn, met wien ik mij verbonden heb voor eene 
latere uitgave eener Flora Malaijana. Waar nog geen 
naam is bijgevoegd, moeten wij ons echter het regt van pri- 
eriteit voorbehouden. 
Ik waagde het niet er eenen naam bij te zetten, voordat 
