(473 ) 
De milt was zeer klein , doch haar weefsel normaal.  Ner- 
gens werden overigens eenige abnormiteiten aangetroffen. 
Zonderling kwam het mij echter voor, dat zich hier bijkans 
geen spoor van intestinum coecum vertoonde en maar een 
uiterst klein processus vermicularis. 
Welken naam zullen wij aan deze leverontaarding geven ? 
In het eerst hield ik haar van tuberkelvorming afhankelijk 
en de verschillende nuances der stof of voor toevallige 
kleurigen door de vochten, die de lever doorstroomen, of 
voor gewijzigde graden van tuberkelverweeking. Het voor- 
werp droeg echter minder teekenen, aan welke wij gewoon- 
lijk de diathesis scrophulosa of liever tuberculosa her- 
kennen: er waren ook nergens tubercula cruda of absces- 
sen voorhanden. Dit, gevoegd bij de veelvuldige bloedex- 
travasaten, bij de hevige pijnen gedurende het leven en bij 
het wankleurig aanzien der ziekelijke producten, deed mij 
het denkbeeld van tuberculosis verwerpen. 
Wij hadden hier met eene geheel andere leverontaarding 
te doen, die, volgens opgave der schrijvers, meer voor- 
komt dan de eigenlijke leverknobbel, en wel herkennen wij 
hier den kankerin verspreide massa’s van Cruveilhier , de 
tubera circumscripta et diffusa van Farre, de groote 
witte tuberkels en roodachtige gezwellen (fungus hae- 
matode) van Bayle, door James Hope met den naam van 
Encephaloïd en brijachtige massa bestempeld. Voorts 
onderscheidt Cruveilhier de harde of scirrheuse leverge- 
zwellen wezenlijk van den beginne af aan van de weeke of 
hersenmergachtige en beschouwt dezelve niet altoos als 
verschillende trappen van ontaarding en verweeking. Ver- 
moedelijk had in ons geval het laatste plaats, daar wij overal 
dezelfde weeke zelfstandigheid aantroffen. Hope onderstelt 
de zitplaats der ziekte in de klierachtige acint der lever , ter- 
wijl Cruveilhier meent , dat de vena portae de cancereuse stof 
afzondert. 
