(500 ) 
Augustus a. p. van Pata kombo naar het Fort van der 
Capellen heb begeven. 
Tannah datar is eene bergachtige landstreek, in het 
westen gedeeltelijk begrensd door den Merapt, in het noor- 
den en oosten door kleinere bergketens , achter welke zich 
noord-oostelijk de berg Sago verheft. Zuid-oostelijk en 
zuidelijk liggen verscheidene geïsoleerd staande bergen, meest- 
al van boomen ontbloot en alleen met kreupelhout be- 
dekt of geheel rotsachtig. Men heeft hier zeer hoog en ook 
zeer laag gelegen kampongs. 
Fort van der Capellen, de hoofdplaats der afdeeling , 
kan worden beschouwd, een der laagst gelegene te zijn. 
Het land iser zeer bebouwd, en men heeft in de meeste dis- 
trieten uitgestrekte sawah’s, doorsneden met vele kleine 
rivieren ,‚ waardoor de bewoners in staat gesteld zijn , het 
grootst gedeelte hunner velden onder water te zetten. 
De producten zijn, behalve rijst, hoofdzakelijk koffij, eenig 
suikerriet , djagong , sago en kokosnoten in overvloed. De 
bevolking zelve is niet zoo rijk als in het aangrenzend 
Agam en in de Lima poeloe’s. Ook de woningen der- 
zelve zijn doorgaans veel kleiner en slechter, terwijl ock 
in het algemeen de bevolking van F'annah datar nog veel 
minder beschaafd is, dan die van Zgam. 
Bij mijne aankomst te Fort van der Capellen , waren 
van de vijftien Larassen, die in deze afdeeling gelegen 
zijn, nog slechts vijf , waar zich de ziekte vertoonde ; doch 
ook in de overige Larassen was de ziekte nog niet geheel 
verdwenen , daar in dezelve van tijd tot tijd, nog steeds 
enkele individu’s werden aangetast. In de omliggende kam- 
pongs van Fort van der Capellen, nam ik de ziekte het 
eerst bij eenige individu’s waar, waarvan verscheidene door 
mij werden behandeld. Van daar heb ik mij begeven in 
het Laras Dainjong , noordelijk van Zort van der Ca- 
pellen gelegen, alwaar de epidemie, een of twee maanden 
