(502 ) 
welijke, 103 waren tusschen de 20 en 4Ù jaren oud, de 
overige jonger of ouder: 13 daarvan zijn gedurende de be- 
handeling overleden en de overigen zijn hersteld. Bij mijn 
vertrek van Zannah datar, waren nog eenigen, reconva- 
lescent. 
In Zannah datar had het reeds eenige maanden niet 
geregend, en ook in den tijd van mijn verblijf aldaar, ge- 
durende de maand Augustus, was zelfs eene kleine zachte re- 
gen eene zeldzaamheid. Alleen in het begin van de maand 
September, in de laatste dagen mijus verblijfs, regende het 
bijkans dagelijks. Zoo veel te onaangenamer waren de win- 
den, die meestal tegen den namiddag, uit het Westen en 
Noord-westen begonnen te waaijen, en somwijlen met zul- 
ke hevigheid, dat men voor het instorten der huizen vrees- 
de. De temperatuur was gemiddeld, des morgens 6 uur 
68 tot 70, des namiddags 2 uur, 80 tot 82 en des avonds 6 
uur, 76 graden Fahrenheit. 
Den 13den September vertrok ik van Mort van der 
Capellen naar Matoea en Manindjoe. Op mijne reis der- 
waarts, bezocht ik nog het Laras Salo, oost-noord-oos- 
telijk van Fort de Kock gelegen, ten einde aldaar eenige, 
volgens zeggen, aan dezelfde ziekte lijdende individu’s, 
mijne hulp aantebieden. Ik vond daar vele zieken aan 
diarrhae, dysenterie , aandoeningen der lever etc. lijdende, 
welke ziekten ik, na onderzoek , als secundaire ziekten der 
geheerscht hebbende epidemie moest beschouwen. Sallo 
had zeer veel menschen door deze epidemie verloren. Eene 
uitgestrekte vlakte van sawahs lag geheel onbebouwd door 
de belangrijke sterfte. Van hier vervolgde ik den 17den 
September mijne reis naar Matoea. 
Te Matoea had reeds vroeger de epidemie vele men- 
schen gedood; daarna was zij geheel verdwenen en in het 
begin der maand September met nieuwe woede terugge- 
keerd. Bij mijne aankomst aldaar stierven neg dagelijks 
